Licznik odwiedzin

483567

Logowanie

Patron ciszy

Święty Józefie
u boku Jezusa
bez słowa
stojący,
cicho pracujący,
cicho uciekający
do Egiptu,
cicho zapisany
bohaterze Ewangelii,
naucz nas, byśmy
nie szukali hałasu,
byśmy wchodząc do domu
nie szukali radia,
telewizji,
naucz nas
cichej służby,
naucz nas,
by nasze działanie
nigdy nie było alibi
braku modlitwy,
święty Józefie
patronie ciszy
módl się za nami.

(O. Jacek Tonkowicz OFM)

 

 Zaproszenie na koncert

                                 

      W niedzielę - 28 maja  br.w naszym kościele odbędzie się koncert pieśni Maryjnej, w którym wystąpi Pan JACEK KIEROK. Artysta jest doskonale znany z telewizji TVS, skąd emitowane są jego piosenki podczas Koncertu Życzeń. Koncert w naszym kościele jest zorganizowany z okazji Dnia Matki. Zachęcamy wszystkich do przybycia! Pieśni religijne nastroją nas do tego, że stajemy się lepsi,

 Jacek Kierok wywodzi się z rodziny z tradycjami muzycznymi. Klimat  muzyki towarzyszy mu od najmłodszych lat. W swoim dorobku ma wiele płyt, na których - oprócz repertuaru świeckiego - można usłyszeć piosenki religijne. Od pięciu lat na scenie towarzyszy mu żona Jolanta, upiększając swoją aksamitną barwą głosu wykonywane piosenki. Od początku powstania telewizji TVS Silesia zawsze obecny na ekranie poprzez uczestnictwo w wielu programach telewizyjnych oraz emitowanych teledyskach.

 

Kierok

 

 

 

Katolicka Młodzież naszej parafii wraz z ks. Markiem

Niewiadomskim zaprosili w piątek 26 maja br. do czuwania

z Maryją pod Krzyżem.

 

czuw.2017

 

 

Parafianie byli zaproszeni, by zatrzymać się pod krzyżem z Maryją.

Życie Maryi jest dla nas przykładem pielgrzymowania z wiarą przez życie. Ona trwała przy Bogu aż po krzyż. Popatrzmy na drogę wiary Matki Boga. Już moment samego zwiastowania był dla Maryi próbą wiary. Ona jednak umiała zgodzić się, że Bóg jest większy od Jej niepewności i duchowych rozterek. Byliśmy zaproszeni do tego, byśmy powrócili pod krzyż. – Drzewo Życia, na którym zawisło nasze Zbawienie – Jezus Chrystus. On nas zawsze wiedzie ku zmartwychwstaniu Razem z Maryją, naszą Matką, była okazja wejścia w tę błogosławioną chwilę, w której Bóg Ojciec wydał ludzkości swego Umiłowanego Syna i uczynił z Niego dar dla całego świata. Pod krzyżem Jezusa  stoją  wszyscy ludzie oczekujący zbawienia, uczący się od Maryi, jak przyjmować wolę Ojca, który nieraz prowadzi nas przez bolesne i trudne doświadczenia. Kolejny raz powierzaliśmy Jej wszystkie niepokoje, nadzieje i prośby, zwłaszcza tę najważniejszą, byśmy nigdy nie oddalili się od Jezusa, który jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem.

 

 

 

I KOMUNIA ŚW. W NASZEJ PARAFII

 

           21 maja br. 51 dzieci klas trzecich z naszej parafii pierwszy raz przyjęło do swego serca Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Przygotowywały się one do przyjęcia sakramentu pokuty i Eucharystii przez trzy lata podczas katechezy. Ostatnie tygodnie były przeżyciem wyjątkowym dla dzieci i rodziców ze względu na bezpośrednie przygotowania do przyjęcia tych sakramentów. Oczekiwanie na dzień I Komunii Świętej było przepełnione radością, śpiewem, Uroczyste przyjęcie Chrystusa ukrytego w Eucharystii odbyło się w scenerii maryjnej – dzieci pierwszokomunijne w stulecie objawień fatimskich pokłoniły się Matce Bożej Fatimskiej i obiecały, że będą kwiatami w Jej ogrodzie. Dekoracje stanowiły i białe gołąbki pokoju tak tajemniczo przyciągane przez figurę Matki Bożej z Fatimy w wielu miejscach świata, gdzie pojawiała się Jej figura.  Zdarza się, że ptaki te wzlatują to tu, to tam, siadając na upatrzonych miejscach, po czym powracają zawsze w pobliże figury. Tak i dzieci komunijne karmiąc się Ciałem Jezusa, którego przyjęli do swego serca, będąc kwiatami z Bożym Ogrodzie, zawsze niech powracają do Matki Bożej. Uroczystą Mszę św. sprawował ks. Proboszcz Wojciech Ciosmak wraz z dwoma zaproszonymi kapłanami. Podczas nabożeństwa popołudniowego dzieci podziękowały Jezusowi, że przyszedł do ich serc, kapłanom oraz rodzicom za wychowanie.

     W poniedziałek uczestniczyli we Mszy św. w intencji misji i złożyli dary dla dzieci misyjnych.   Życzymy dzieciom, by przygoda wspólnej wędrówki z Jezusem trwała przez całe życie.

 

 

 

DSC 0145

 

    DSC 0370

DSC 0291

 

DSC 0650

 

DSC 0664

 

 DSC 0514

 

DSC 0287

 

DSC 0218

 

DSC 0380 

 

DSC 0515

 DSC 0505

 

DSC 0699

 

DSC 0622 

 

DSC 0614

 

 100  - LECIE OBJAWIEŃ W FATIMIE

 

0001F

 

 

               W sobotę 13 maja 2017 r. obchodziliśmy   100. rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie.  Od ponad dwudziestu lat w  naszej parafii  tego  dnia o godz. 19.30  odbywa się nabożeństwo fatimskie , zawierające w sobie modlitwę różańcową, będącą wyrazem naszej wiary, podobnie jak głęboka była wiara dzieci fatimskich. Po  wprowadzeniu figury Marki Bożej Fatimskiej i odmówieniu modlitwy różańcowej była  Msza św. z procesją wokół kościoła. Po jej zakończeniu  wspólnie odśpiewaliśmy apel jasnogórski, by  na zakończenie śpiewając Matce Bożej piosenkę na dobranoc  ucałować  relikwie. W homilii ks. Proboszcz W. Ciosmak  nawiązał do wydarzeń w Fatimie, wskazał na wartość wiary czystej, wiary na wzór  dzieci fatimskich.  

„Jestem Matką Bożą Różańcową. Trzeba w dalszym ciągu codziennie odmawiać Różaniec” – powiedziała Maryja dzieciom w Fatimie 13 października 1917 r.

 To wezwanie do modlitwy różańcowej Matka Boża powtarzała podczas każdych comiesięcznych objawień od 13 maja 1917 r. Maryja kierowała te słowa do dzieci, które nie tylko wiedziały, jak się odmawia Różaniec, ale często to czyniły, nauczone takiej postawy w domu rodzinnym.

 

IMG 1242      IMG 1239

 

Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej. Co roku przybywa tam ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata! W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy od 13 maja do 13 października 1917 roku. Świadkami objawień było troje dzieci, pastuszków – Franciszek (9 lat), Hiacynta Marto (7 lat) oraz Łucja dos Santos (10 lat).

Z objawieniami w Fatimie wiążą się tzw. trzy tajemnice fatimskie. Dwie z trzech wizji zostały zapisane i upublicznione w 1941 roku na polecenie biskupa Fatimy. Ostatnią, trzecią tajemnicę, wokół której narosło wiele kontrowersji i legend, św. Jan Paweł II przedstawił światu dopiero podczas swojej wizyty w Fatimie w maju 2000 r.

Objawienia Fatimskie

W pierwszym objawieniu Matka Boża opowiedziała dzieciom o raju, czyśćcu i cierpieniach jakie będą musiały znieść, aby wyjednać nawrócenie grzeszników. Radziła im odmawiać różaniec w intencji zakończenia wojny. To objawienie dotyczy także ustanowienia nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. Miało ono zostać formą wynagrodzenia Bogu grzechów ludzkości. Piękna Pani prosiła dzieci, by przez sześć kolejnych miesięcy przychodziły w to samo miejsce w ten sam dzień, o tej samej porze. Obiecała, że podczas ostatniego spotkania wyjawi  kim jest i czego pragnie.

Podczas drugiego objawienia Matka Boża poprosiła dzieci, żeby codziennie odmawiały po pięć dziesiątek Różańca. Na pytanie Łucji odpowiedziała także, że jej kuzyni wkrótce trafią do nieba, jednak ona sama będzie musiała jeszcze poczekać, ponieważ ma do wykonania zadanie – upowszechnienie kultu Niepokalanego Serca Matki Bożej. Tak też się stało – Franciszek i Hiacynta zmarli niedługo po zdarzeniach opisywanych jako doznanie objawień. Święty Jan Paweł II beatyfikował oboje 13 maja 2000 roku. Łucja z kolei wstąpiła do zakonu karmelitanek, zmarła w 2005 r. Trwa jej proces beatyfikacyjny.

Trzecie objawienie to prorocza wizja nieuniknionej kary, ogromnej katastrofy oraz wielkiego powrotu dusz do Boga. Jest w nim mowa o m.in. białym kapłanie ginącym od kul z broni palnej i strzał z łuków, co część osób odnosi do nieudanego zamachu na św. Jana Pawła II z 13 maja 1981. Sam św. Jan Paweł II przypisywał swoje ocalenie wstawiennictwu Maryi. Pocisk, którym został raniony, przekazał jako wotum do sanktuarium fatimskiego. Został on umieszczony w koronie figury Matki Bożej z Fatimy.

Czwarte objawienie to wezwanie do modlitwy oraz pokuty za dusze cierpiące w czyśćcu.

Piąte oraz szóste objawienie było ponowieniem prośby o odmawianie różańca.

Cud Słońca

W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Potwierdzeniem nadprzyrodzonego charakteru objawień i orędzia, był nadal niewytłumaczalny cud słońca, który widziało kilkadziesiąt tysięcy ludzi – zarówno wierzący chrześcijanie jak i niewierzący, obojętni religijnie i wrogowie Kościoła. Świadkowie zebrani, aby zobaczyć szóste objawienie Matki Bożej, którego wiarygodność podważały świeckie media, relacjonowali nienaturalną według swej oceny aktywność słońca, m.in. jego wirowy ruch na niebie. Jak podają niektóre źródła, to zjawisko trwało 10 minut. Niebo pokryło wówczas się ciemnymi chmurami. Na zebranych spadł ulewny deszcz. Nagle pokazało się słońce, które zaczęło wirować po niebie. Ludzie zaczęli krzyczeć z przerażenia. Niektórzy zaczęli się głośno spowiadać ze swoich grzechów, sądząc, że „to jest koniec świata”. Wielu stało, lecz wielu klęczało i płakało, modląc się.

Orędzie z Fatimy

Orędzie z Fatimy to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. Ono było i jest ciągle aktualnym wezwaniem do nawrócenia i wiary w Boga w Trójcy Świętej Jedynego, który najpełniej objawił się w Jezusie Chrystusie. Przypomina podstawowe prawdy wiary: prawdę o niebie, czyśćcu i piekle, o rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii, o konieczności modlitwy (szczególnie różańcowej), postu, częstego przystępowania do sakramentu pokuty. Matka Boża wzywała do posłuszeństwa i wierności Magisterium Kościoła oraz Ojcu Świętemu. Przez objawienia fatimskie „Bóg chciał przypomnieć światu konieczność unikania grzechu i obowiązek zadośćuczynienia Bogu za grzechy przez modlitwę i pokutę” – napisała s. Łucja.

Sanktuarium Fatimskie

Sanktuarium Matki Boskiej Różańcowej w Fatimie powstało w odpowiedzi na prośbę Maryi, wyrażoną podczas szóstego objawienia. W 1919 r. w Cova da Iria, miejscu objawień z 1917 r., wybudowano kaplicę. Od tego czasu, w związku z nieustannie rosnącą liczbą przybywających tu pielgrzymów, Sanktuarium było wciąż rozbudowywane.

Zachęcamy do odwiedzenia strony Sanktuarium Fatimskiego http://www.santuario-fatima.pt/pl. Strona jest udostępniona także w języku polskim. Jest bogata w najnowsze informacje dotyczące obchodów jubileuszu, zdjęcia oraz filmy z Fatimy, posiada też treść objawień Matki Bożej, a także kamerę online z Kaplicy Objawień.

 

IMG 1255    

Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej

Nasza Fatimska Pani Różańcowa,

Ty zleciłaś nam,

poprzez troje pastuszków,

umiłowanie modlitwy,

zwłaszcza różańcowej,

a także zachęciłaś

do praktykowania ducha pokuty

jako środka do osiągnięcia

zbawienia wiecznego.

Prosimy Cię, wspomóż nas,

abyśmy żyjąc w duchu

wiernego posłuszeństwa

Twoim matczynym radom,

odnaleźli drogę do nieba

i składali godne zadośćuczynienie

za grzechy świata.

Amen.

 

 

Pielgrzymka na Warmię i Mazury

 

PIELG 4

fot. Jolanta Mazur-Kawarska 

 W dniach  5-7  maja 2017 r. grupa naszych parafian ( 68 osób) wyruszyła z księdzem Michałem Wąsem  na pielgrzymkę na Warmię i Mazury. Warmia pełna jest kościołów, pięknych przydrożnych kaplic i krzyży o wielkiej wartości artystycznej. W piękny poranek majowy z błogosławieństwem księdza Proboszcza Wojciecha Ciosmaka wyruszyliśmy autokarem w kierunku północno-wschodnich rubieży Polski. Z modlitwą na ustach animowaną przez księdza wikarego dość szybko dotarliśmy do Lubawy, gdzie mieści się jedno z najstarszych sanktuariów, które przyciąga pielgrzymów ufających opiece Maryi, wdzięcznych za doznane łaski. Tam uczestniczyliśmy we Mszy św. i modliliśmy się przed cudowną figurką Matki Bożej. Według legendy nad lipą rosnącą w gaju ukazała się jasność, po czym znaleziono figurę Maryi z Dzieciątkiem. Przeniesiono ją do kościoła w Lubawie, jednak w niepojęty sposób wracała na miejsce objawienia. Uznano to za znak, że wolą Matki Bożej jest umieszczenie Jej wizerunku w miejscu odnalezienia. Sanktuarium tonące w zieleni  było miejscem gościnnym i przyjaznym dla nas, sprzyjającym wewnętrznemu wyciszeniu i modlitwie. Wysłuchaliśmy tam historii kościoła farnego, historii miasta i zamku krzyżackiego, później biskupiego oraz historii kościoła w Lipach. Po Mszy św. w ramach czasu wolnego zwiedzaliśmy to urokliwe, usytuowane na wzniesieniach, miasto z wieloma zabytkami. Niebawem znaleźliśmy się na polu bitwy pod Grunwaldem, zatrzymaliśmy się przy pomniku czynu bitewnego, w dali podziwialiśmy ruiny kaplicy pobitewnej wzniesionej w rok po bitwie, która miała miejsce 15 lipca 1410 r. Następnie udaliśmy się do Mrągowa, gdzie zwiedzaliśmy miasto, by w godzinach wieczornych odpocząć na noclegu w Pieckach.
      Drugiego dnia zwiedzaliśmy Sanktuarium Matki Bożej w św. Lipce, tam wysłuchaliśmy koncertu organowego, by po nim uczestniczyć we Mszy św. w jezuickim kościele sanktuaryjnym. Potem zwiedzaliśmy miasteczko Reszel z  zabytkową zabudową, widzieliśmy kościół farny i zamek biskupów warmińskich. W Lidzbarku Warmińskim podążaliśmy śladami Ignacego Krasickiego i Mikołaja Kopernika, był także czas wolny i spacer po mieście. Duże wrażenie na nas zrobiło miejsce uwięzienia prymasa Stefana Wyszyńskiego w klasztorze w Stoczku Warmińskim oraz piękny obraz MB Królowej Polski.
        Trzeciego dnia wyruszyliśmy z noclegu w Pieckach w kierunku Mikołajek,  płynęliśmy statkiem wycieczkowym po Jeziorze Śniardwy. Zwiedziliśmy także Sanktuarium Maryjne w Gietrzwałdzie. W 1877 r. roku miało tam miejsce 160 objawień. Nie ominęliśmy cudownego źródełka z wodą, która jest źródłem wielu nawróceń i uzdrowień. Gietrzwałd stał się sławny dzięki Objawieniom Matki Bożej, które miały miejsce dziewiętnaście lat po Objawieniach w Lourdes i trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Głównymi wizjonerkami były: trzynastoletnia Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska. Matka Boża przemówiła do nich po polsku. Tam też uczestniczyliśmy we Mszy św.
     Radośni, pełni wrażeń, a przede wszystkim wzbogaceni duchowo, dziękując księdzu Michałowi za opiekę duszpasterską czekamy z niecierpliwością na owoce tej pielgrzymki i kolejne wyjazdy do miejsc świętych.

PIELG 1

PIELG2

PIELG3

 URODZINY  KS. MARKA NIEWIADOMSKIEGO 

DSCF8540a 

          2 maja 2017 r. swoje kolejne urodziny obchodził nasz wikary, ks. Marek Niewiadomski. Na uroczystej Eucharystii licznie zgromadzili się nasi parafianie, by wspólnie dziękować Bogu za dar posługi Solenizanta w Leśnym Zakątku Śląska, a także prosić o potrzebne łaski w kapłańskiej posłudze. Ksiądz Marek na początku Eucharystii przywitał przybyłych parafian oraz gości. Msza święta była koncelebrowana przez wszystkich naszych kapłanów przy asyście Służby Liturgicznej Ołtarza. Po uroczystym TeDeum przedstawiciele poszczególnych grup i parafian ustawili się, aby złożyć Solenizantowi swoje życzenia, to samo uczynił ks. Proboszcz W. Ciosmak, który życzył ks. Markowi odnalezienia planety, która będzie dłuższym przystankiem, także  błogosławieństwa Bożego, zdrowia i realizacji w kapłaństwie. 

 DSCF8519

DSCF8523

DSCF8526

DSCF8527

DSCF8533

DSCF8542a

MN

Odpust parafialny

     1 maja 2017 r. przeżywaliśmy nasz doroczny odpust parafialny. Rozpoczęliśmy świętowanie gromadząc się na Mszy św. Uroczystą sumę odpustową za parafian odprawił i słowo Boże wygłosił O. Mirosław Lipowicz CSsR - Redemptorysta z Krakowa, który w ubiegłym roku głosił u nas rekolekcje. O godz.16.00 –odbyły się uroczyste Nieszpory ku czci św. Józefa połączone z nabożeństwem majowym;. W homilii kaznodzieja wezwał nas do zawierzenia Bogu na wzór św. Józefa, wskazał na wartość pracy dla dobra wspólnego. O.Mirosław  zwrócił uwagę na to, że  ludzie  dbając i zabiegając o detale życia, ciągle nie mają czasu, a popadając w zniewolenie pracą zamykają się niczym w klatce. Wypełniając zadania naszego powołania: zadania piękne, trudne, wygodne czy przygniatające - choć nie wszystko może nam wyjść, ale jeśli będziemy wierni swemu powołaniu i będziemy traktować pracę jako dobro wspólne, to zwyciężymy. Odpustową Mszę św. zakończyła procesja Eucharystyczna z Najświętszym Sakramentem dookoła kościoła. W czasie liturgii i już po zakończeniu procesji dla parafian i zgromadzonych na placu przed plebanią księży zagrała orkiestra dęta. Na odpust przyjechali zaproszeni kapłani naszego dekanatu oraz księża pochodzący z naszej parafii

 DSC 0032o

DSC 0004o   DSC 0007o

DSC 0028oDSC 0037o

DSC 0027o  DSC 0020o

O godz. 16.00 - Uroczyste Nieszpory ku czci św. Józefa połączone 
      z nabożeństwem majowym;  o godz. 18.00 - Msza św. wieczorna  

 

Odpust 

 Resized Plakat kwiecien1 

 24 kwietnia – uroczystość św. Wojciecha

sw.Wojciech

W poniedziałek 24 kwietnia br. przypada uroczystość św. Wojciecha – głównego patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna. To także dzień imienin ks.Proboszcza Wojciecha Ciosmaka.

          Święty Wojciech – patron jednego i niepodzielonego Kościoła, patron Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna urodził się w 956 roku w czeskich Libicach. Był szóstym dzieckiem książęcej pary Sławnika i Strzyżysławy. Od dziecka przeznaczony do stanu duchownego w wieku 27 lat został mianowany biskupem Pragi. Do swojej biskupiej stolicy wszedł boso. W posłudze był gorliwy i bezkompromisowy. Nie troszczył się o siebie, większą część dóbr biskupich przeznaczał na ubogich, zaopatrując ich potrzeby, odwiedzając ich i pilnie słuchając. Odwiedzał też więzienia, a przede wszystkim targi niewolników. Praga leżała na szlaku ze wschodu na zachód i stąd dostarczano niewolników do krajów islamskich. Święty Wojciech miał mieć pewnej nocy sen, w którym usłyszał skargę Chrystusa: „Oto ja jestem znowu sprzedany, a ty śpisz?” Scenę tę przedstawia jedna z kwater Drzwi Gnieźnieńskich. Wojciech nawoływał też usilnie do przemiany życia i porzucenia złych obyczajów zarówno możnych, jak i duchowieństwo. Niezrozumiany i skonfliktowany z nimi wyjechał wraz ze swoim bratem przyrodnim Radzymem do Rzymu. Tam razem z nim wstąpił do klasztoru benedyktynów na Awentynie, posługując wśród braci zakonnych jako najmniejszy z nich. Po nakazanym przez papieża powrocie do Pragi i ponownym konflikcie z diecezjanami zdecydował się na wyjazd na misje. W drodze na północ do pogańskiego plemienia Prusów Wojciech gościł w Gnieźnie u księcia Bolesława Chrobrego, a następnie w Gdańsku, gdzie nauczał i chrzcił. Towarzyszył mu Radzym Gaudenty i subdiakon Benedykt Bogusza, który znał język plemienia Prusów i mógł służyć za tłumacza. Prusowie nie chcieli nawrócenia. Rankiem 23 kwietnia 997 roku po Mszy św. odprawionej przez Wojciecha Prusowie otoczyli misjonarzy. Zaczęto bić Wojciecha ubranego jeszcze w szaty liturgiczne i zawleczono go na pobliski pagórek. Tam pogański kapłan zadał mu pierwszy śmiertelny cios. Potem 6 włóczni przebiło jego ciało. Odcięto mu głowę i wbito ją na żerdź. Przy martwym ciele pozostawiono straż. W chwili zgonu Wojciech miał 41 lat..

najpiekniejsze zyczenia 0

yczenia 1 2017 1

 WCZ

DROGA KRZYŻOWA ULICAMI NASZEGO MIASTA

        W pierwszy piątek Wielkiego Postu  wierni naszej parafii uczestniczyli w Drodze Krzyżowej ulicami naszego miasta. Podobnie jak w latach poprzednich wzięło w niej wielu parafian, którzy  przeszli spod naszego kościoła  ulicą ks.Rogowskiego, ul. ks. Drozdka, ul. Żwirki i Wigury i ul. 1 Maja rozważając stacje drogi krzyżowej. Uroczystą procesję poprowadził ks. proboszcz Wojciech Ciosmak wraz z ks.M.Niewiadomskim i ks. Michałem Wąsem oraz ks. rekolekcjonistą o. Stanisławem Malinowskim ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF). Rozważania do Drogi Krzyżowej przygotowali:  wolontariusze Caritas, II - Czciciele Miłosierdzia Bożego, III - Ks. Michał; IV - Rodzina Radia Maryja, V - pielgrzymi Sanktuariów Maryjnych, VI - Franciszkański Zakon Świeckich, VII - Odnowa w Duchu Świętym, VIII - Żywy Różaniec, IX - młodzież z MOW-u, X - Ks. Marek, XI - młodzież, XII - Ministranci, XIII - Dzieci Maryi, XIV - Ks. Proboszcz.  Dla większości, nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest przede wszystkim okazją do głębokiej modlitwy oraz zastanowienia się nad sobą i swoim życiem. Na zakończenie Drogi Krzyżowej ks.proboszcz podziękował zgromadzonym za udział w nabożeństwie, podkreślał, że Wielki Post jest nam wszystkim bardzo potrzebny, ponieważ daje więcej możliwości i czasu, abyśmy zastanowili się nad tym, co jest najważniejsze w życiu chrześcijańskim. Dodał także, że nasze przejście z krzyżem między domami i ulicami było świadectwem dla innych i takim „przypomnieniem”, że trwa czas spowiedzi i odnowy, że zbliżają się piękne święta Paschalne.  Podziękował także policjantom i strażakom za zabezpieczanie trasy przejścia i zapewnienie bezpieczeństwa podczas przejścia wiernych ulicami naszego miasta. Obsługę techniczną  zapewnili ministranci i lektorzy, którzy nieśli krzyż  i pochodnie przy wielkim krzyżu. Wszystkim którzy włączyli się w jakikolwiek sposób w to nabożeństwo i wszystkim uczestniczącym składamy serdeczne "Bóg zapłać".
      Tym szczególnym nabożeństwem zbliżamy się do rozważania czasu Męki Pańskiej w Wielkim Poście.

DK1.1 

DK2

DK3

DK4.1

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE 

Ks. Stanisaw Malinowski MSF


     Przez ostatnie dni gościliśmy w naszej  parafii o. Stanisława Malinowskiego ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF), który głosił nauki rekolekcyjne dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Jak było?  Kto brał udział w rekolekcjach, doskonale wie. A kto nie brał – niech żałuje.Na pewno było warto.
                       Dziękujemy naszemu Księdzu Proboszczowi za zaproszenie Ojca Rekolekcjonisty.
Ks. Stanisław jest długoletnim kaznodzieją, od 11 do 14 marca br. prowadził lekcje, po których człowiek staje się lepszy.
Ksiądz rekolekcjonista zwrócił uwagę na  filary właściwego przeżycia okresu Wielkiego Postu: modlitwę, spowiedź i post. Niby banalne, co roku przypominane, a jednak to właśnie jest niezbędne do nawrócenia. Modlitwa - może warto w Wielkim Poście modlić się więcej i lepiej. Podjąć trud spotkania z Bogiem , adorację Jezusa w Najświętszym Sakramencie , odmówić  codziennie różaniec .
      Ksiądz Stanisław , by  nawoływał, by nie pozwolić zdeptać  swojej godności , by podjąć walkę o wartości, które przekazywali nam nasi rodzice i które są nakazami wiary. Prosił, by w każdej rodzinie budować  rodzinny NAZARET.  Za wzór do naśladowania postawił dzieci z Fatimy, które zawierzyły bezgranicznie  Maryi.
Dziękujemy  rekolekcjoniście za obnażanie naszych słabości, wad i zatwardziałości sumień, za słowa, które były zachętą do powstawania z upadków poprzez sakrament pokuty, do szczerego spojrzenia na własną duszę. Dziękujemy za słowa prawdy, które czasami były gorzkie, bo obnażały nasze słabości, wady i zatwardziałość sumienia; za słowa pełne otuchy i nadziei, bo mówiły, że nie ma takiej sytuacji gdy Pan Bóg odwraca się od człowieka; za słowa, które wzruszały, gdy dzieliłeś się z nami swoimi, i swoich bliskich, spotkaniami z Bogiem; i wreszcie za słowa, które zachęcały otwarcia się na Miłosierdzie Boże, za słowa zachęcające do częstego korzystania z Sakramentów Św. Dziękujemy za Dobrą Nowinę, którą nam głosił  podczas tych rekolekcji. Kolejne rekolekcje za nami i pojawia się pytanie - czy Wielki Post, który jest czasem pokuty, odwrócenia się od grzechu i ponownego nawrócenia, zmienił coś w twoim życiu?


         DSCF8301

       DSCF8300

      DSCF8299

      DSCF8298

      DSCF8297

PLAN  RW

Rozpoczął się I Synod Diecezji Gliwickiej.

W Gliwicach, 25.03.2017 r. odbyła się Msza święta w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w 25. rocznicę utworzenia diecezji gliwickiej.

Eucharystia w 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej i na rozpoczęcie pierwszego synodu rozpoczęła się od procesji z Centrum im. Jana Pawła II do kościoła katedralnego, gdzie sprawowana była Eucharystia pod przewodnictwem metropolity katowickiego abp. Wiktora Skworca. Obecni byli także wszyscy trzej biskupi gliwiccy: bp Jan Kopiec, bp senior Jan Wieczorek i bp senior Gerard Kusz. Z Opola przyjechali bp ordynariusz Andrzej Czaja, bp Rudolf Pierskała i bp Paweł Stobrawa, a z Katowic bp Marek Szkudło i bp Adam Wodarczyk.

W homilii bp Jan Kopiec przypomniał historię Kościoła na Śląsku, podkreślając jego szczególne znaczenie w posłudze dla miejscowej ludności oraz reorganizacji struktury kościelnej, dokonanej w 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.

Nawiązywał w niej także do odczytanego fragmentu Ewangelii o Zwiastowaniu. - W centrum staje dzisiaj bardzo ważna zapowiedź i bardzo ważne umocnienie: "Nie bój się Maryjo, znalazłaś łaskę u Pana" - mówił w rozważaniu. - Przyzwyczajeni jesteśmy do wykonywania bardzo wielu naszych zadań i to już od pokoleń, od wieków. Mamy wytyczony rytm zajęć, tworzymy sobie odpowiednie ramy naszego życia społecznego, politycznego, kulturowego, duchowego. Ale są pewne momenty w dziejach, w których następuje objawienie jakiegoś nadzwyczajnego przynaglenia, jakiegoś bardzo ważnego przesłania, z którym musimy iść dalej, wzmocnieni, ubogaceni, bardziej odważni, by osiągać jeszcze więcej niż dotychczas. To udziela się w dzisiejszym święcie - mówił.

Zachęcał równocześnie, by wzorem Maryi pokonywać lęk. - My wszyscy żyjemy na tym świecie różnego rodzaju obawami, trwogami, nie zawsze do końca spełnionymi naszymi nadziejami. Ale trzeba nam iść i trzeba nam ciągle wypatrywać tych możliwości, by jeszcze bardziej chcieć w świecie być współpracownikiem naszego Pana i Stwórcy, dzięki któremu życie na tej ziemi będzie bardziej znośne, bardziej ludzkie i prowadzące nas do ostatecznego celu - tłumaczył.

W 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej, w Centrum Edukacyjnym im. Jana Pawła II odbyły się pierwsze uroczyste obrady synodu zainaugurowanego wcześniej w katedrze odczytaniem dekretu Biskupa Gliwickiego ogłaszającego otwarcie synodu.

W spotkaniu uczestniczyli biskup gliwicki Jan Kopiec oraz biskup senior Jan Wieczorek, a także metropolita katowicki abp Wiktor Skworc z biskupami pomocniczymi Markiem Szkudło i Adamem Wodarczykiem oraz biskup opolski Andrzej Czaja z biskupami pomocniczymi Rudolfem Pierskałą i Pawłem Stobrawą, którzy wcześniej brali udział w obchodach jubileuszu 25-lecia diecezji gliwickiej.

– To jest bardzo ważne doświadczenie Kościoła – powiedział biskup gliwicki Jan Kopiec o rozpoczynającym się synodzie. – Dzisiaj modne jest, żeby wszystko odbywało się demokratycznie, a przecież Kościół zna instytucje synodu i soboru od samego swojego początku. I wiemy, ile dobra z nich wynikało, jeśli przed oczami miał główny cel. A nie jest nim gadanie czy prezentowanie swojej wiedzy, ale pochylenie się nad Kościołem naszej diecezji.

Odniósł się do doświadczeń synodu w diecezji opolskiej i dwóch synodów, które w swojej historii ma archidiecezja katowicka. – Teraz Kościół gliwicki będzie mógł pewne kwestie dopowiedzieć – zauważył. – Nie chodzi o to, by ciągle szukać nowości, zaskakiwać, chcieć zabłysnąć, ale zastanowić się nad tym, co zrobić, aby to, co dobrego przejęliśmy z tradycji, dostosować do nowych warunków. To, co było 25 lat temu, dzisiaj w znacznym stopniu wymaga dopełnienia, dopowiedzenia, a nawet korekty. Zmieniają się pokolenia, warunki życia, zmienia się też sam Kościół – zauważył. – Najgorszą rzeczą byłoby, gdybyśmy trwali w beznadziei, która czasem się wkrada w nasze życie. Gorąco proszę, by był to synod, gdzie na pierwszym miejscu będzie Jezus Chrystus i Jego Kościół. Wykorzystajmy dobrze ten czas – apelował do członków synodu.

WC1

MW1

SD3

Droga Krzyżowa z pieśnią pasyjną

      W piątkowy wieczór 17 marca 2017 r. przed wieczorną Mszą św. w naszym kościele  członkowie chóru SONATA  akompaniowali  śpiewem  chóralnym  uczestnicząc w  rozważaniach Drogi Krzyżowej. Rozpamiętywanie męki Chrystusa, śmierci i zmartwychwstania  połączone z pieśnią pasyjną  w wykonaniu chórzystów nadały temu nabożeństwu wielkopostnemu specjalnego sensu i znaczenia. Droga krzyżowa jest to  nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym upamiętniające ostatnią drogę Jezusa Chrystusa z siedziby Piłata na Golgotę oraz ukrzyżowanie, śmierć i złożenie do grobu. Stacje drogi krzyżowej mają swą bogatą symbolikę. Z odprawianiem Drogi krzyżowej łączą się liczne odpusty, m.in. odpust zupełny.

Serdeczne Bóg zapłać  wszystkim członkom chóru Sonata oraz Pani dyrygent Iwonie Skop za  uświetnienie wielkopostnego nabożeństwa.

DSC 0031DK 
DSC 0033DK
DSC 0034DK

     BISKUP GLIWICKI    

 dnia 8 lutego 2017 roku     Nr  131/17/A 

DEKRET

BISKUPA GLIWICKIEGO

ZWOŁUJĄCY PIERWSZY SYNOD DIECEZJI GLIWICKIEJ

Na większą chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego, w dwudziestą piątą rocznicę utworzenia Diecezji Gliwickiej na mocy Bulli papieskiej Totus Tuus Poloniae Populus (25 marca 1992 r.), kierując się pragnieniem pogłębienia życia religijnego Ludu Bożego, jak również ujednolicenia prawa diecezjalnego Diecezji Gliwickiej, obejmującej wcześniej tereny diecezji katowickiej i opolskiej, oraz dostosowania niniejszego prawa do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 25 stycznia 1983 roku, niniejszym dekretem zwołuję Pierwszy Synod Diecezji Gliwickiej.

Uroczyste rozpoczęcie Synodu będzie miało miejsce 25 marca 2017 roku w czasie Mszy św. odprawionej o godzinie 10.30 w katedrze pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach. Do koncelebrowania Mszy Świętej zapraszam wszystkich kapłanów naszej Diecezji. Zapraszam także do wspólnej modlitwy w czasie Eucharystii wszystkich alumnów Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Opolu, osoby życia konsekrowanego, członków wspólnot i stowarzyszeń oraz wszystkich wiernych Diecezji Gliwickiej. Następnie w Centrum Edukacyjnym im. Św. Jana Pawła II w Gliwicach odbędzie się sesja otwierająca obrady synodalne, do udziału w której zapraszam wszystkich, którzy z mocy prawa kanonicznego (kan. 463 KPK) osobnym dekretem są powołani na Synod.

Aby Synod przyniósł oczekiwane owoce, zachęcam cały Lud Boży naszej Diecezji, do refleksji i modlitwy w tej intencji oraz do ofiarowania swoich cierpień i prac. Do szczególnej zaś aktywności zachęcam wszystkich, którym zostały w tym Synodzie powierzone szczególne zadania.

To wielkie dzieło pochylenia się nad Ludem Bożym Diecezji Gliwickiej zawierzam wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny i naszych Świętych Patronów Piotra i Pawła.

        ks. Sebastian Wiśniewski                                                                                Jan Kopiec                                                                                                                                                                               

     / Kanclerz  /                                                                                Biskup Gliwicki /

           

   

Sanktuaria na Warmii i Mazurach

5-7 maj 2017 r.

5 maj - piątek

5.00 – wyjazd Kościół w Jędrysku

Lubawa: zwiedzanie Rynek, 3 kościoły tzw. Fara, Jan i Barbarka, pozostałości      

murów obronnych, ruiny zamku biskupów chełmińskich, zespół     klasztorny bernardynów

Lipy: Sanktuarium Matki Boskiej Lipskiej, zwiedzanie Msza Św.

Mikołajki, zwiedzanie, rejs statkiem po jeziorze Śniardwy

19.30 – Piecki, Ośrodek Wczasowy, zakwaterowanie i obiadokolacja

6 maj - sobota

  7.30 – śniadanie

  8.00 - wyjazd

Św. Lipka: zwiedzanie Sanktuarium z przewodnikiem, koncert organów świętolipskich, Msza Św.

Stoczek Warmiński: Sanktuarium Warmińskie MB Pokoju, miejsce pobytu   (więzienia) przez rok Prymasa Stefana Wyszyńskiego

Lidzbark Warmiński: zwiedzanie Zamek Biskupów Warmińskich wraz z      przedzamczem, spacer po starym Mieście

19.30 – obiadokolacja

7 maj - niedziela

  8.00 – śniadanie

  8.45 – wykwaterowanie, wyjazd

Gietrzwałd, Sanktuarium Maryjne, Msza św., zwiedzanie z przewodnikiem,   cudowne źródełko

Grunwald, zwiedzanie ruiny kaplicy pobitewnej (z 1411 r.), Muzeum Bitwy pod Grunwaldem, Wzgórze Pomnikowe

ok. 22.30 przyjazd na miejsce

Cena: 400,00 zł / osobę

Cena obejmuje:

-         przejazd autokarem LUX z TV i WC

-         zakwaterowanie w pokojach typu studio (4 osobowe; wspólny przedpokój i łazienka, dwa pokoje 2-osobowe) lub domki typu BRDA (4 osobowe)

-         2 śniadania, 2 obiadokolacje

-         bilety wstępu na wszystkie w/w atrakcje

-         opieka pilota oraz przewodnika na miejscu

-         ubezpieczenie NNW

       

  Zbliża się 100 rocznica objawień fatimskich, już dziś zapraszamy do udziału 

w pielgrzymce do miejsca objawień w Fatimie, 

w którym Maryja przestrzegała świat i wzywała do nawrócenia

Na Maryjnym szlaku
Propozycja pielgrzymki dla osób chcących poznać wszystkie najważniejsze Sanktuaria Maryjne Europy. Trasa pielgrzymki umożliwia nawiedzenie   wspaniałych miejsc kultu Maryjnego, do których corocznie pielgrzymują miliony ludzi z całego świata.

Fatima 1

Fatima 2

Fatima 3

Fatima 4

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału pielgrzymce w 100 - rocznicę Objawień Fatimskich w 2017 roku!  Wraz z całym Kościołem chcemy być w tym mieście, gdzie 13 maja 1917 roku rozpoczęły się objawienia, których przesłanie jest wciąż aktualne. Program pielgrzymki kładzie szczególny nacisk na zwiedzanie miejsc związanych z tym wyjątkowym wydarzeniem, ale również pozwala poznać inne niezwykłe miejsca. 13- dniowa wyprawa na Półwysep Iberyjski umożliwia również nawiedzenie sanktuarium Hiszpanii – Santiago de Compostela.
Dlaczego warto wybrać się na pielgrzymkę?
Pielgrzymka to szczególny czas dla rozwoju duchowego i umocnienia wiary.
Nawiedzisz najważniejsze sanktuarium Portugalii – Fatimę.
Każdy uczestnik pielgrzymki ma zapewnioną opiekę duchową.
Będziesz mógł pomodlić się przy grobie św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela.
Nawiedzisz ponad to: Sanktuarium Maryjne w La Salete oraz Sanktuarium w Lourdes.
Kilkugodzinny pobyt nad Oceanem Atlantyckim pozwoli Ci nabrać sił do dalszego zwiedzania.
Pielgrzymka to także doskonały czas na nawrócenie, walkę ze swoimi słabościami, rachunek sumienia czy dziękczynienie Bogu za doznane łaski. Wielu pielgrzymów doznaje szczególnych łask, dojrzalej rozumie prawdy wiary, odczuwa ogromną radość, doświadcza Bożego miłosierdzia.
Dlaczego należy być w Fatimie?
Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej, gdzie przybywa co roku ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata. W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy, poczynając od 13 maja 1917 roku. Świadkami objawień było troje pastuszków - Franciszek i Hiacynta Marto oraz Łucja dos Santos. W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Orędzie z Fatimy, nazywane tajemnicami fatimskimi, to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. 
Dlaczego w programie znajduje się Santiago de Compostela?
Santiago de Compostela - miejsce spoczynku św. Jakuba Apostoła już od średniowiecza jest jednym z najważniejszych świętych miejsc chrześcijaństwa obok Rzymu i Jerozolimy. Szczątki św. Jakuba zostały tam przeniesione z Jerozolimy w VII wieku i od tej pory Santiago de Compostela słynie z uzdrowień. Pielgrzymkę do tego miejsca od wieków podejmowano w celu odpokutowania grzechów. Nawiedzenie sanktuarium było i jest znakiem pragnienia przemiany życia.

 2017
            

Jesteśmy zaproszeni, by zatrzymać się pod krzyżem z Maryją.

Życie Maryi jest dla nas przykładem pielgrzymowania z wiarą przez życie. Ona trwała przy Bogu aż po krzyż. Popatrzmy na drogę wiary Matki Boga. Już moment samego zwiastowania był dla Maryi próbą wiary. Ona jednak umiała zgodzić się, że Bóg jest większy od Jej niepewności i duchowych rozterek.

Jesteśmy zaproszeni do tego, byśmy powrócili pod krzyż. – Drzewo Życia, na którym zawisło nasze Zbawienie – Jezus Chrystus. On nas zawsze wiedzie ku zmartwychwstaniu Razem z Maryją, naszą Matką, wejdźmy w tę błogosławioną chwilę, w której Bóg Ojciec wydał ludzkości swego Umiłowanego Syna i uczynił z Niego dar dla całego świata.

Pod krzyżem Jezusa  stoją  wszyscy ludzie oczekujący zbawienia, uczący się od Maryi, jak przyjmować wolę Ojca, który nieraz prowadzi nas przez bolesne i trudne doświadczenia. Powierzmy Jej wszystkie niepokoje, nadzieje i prośby, zwłaszcza tę najważniejszą, byśmy nigdy nie oddalili się od Jezusa, który jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem.