Licznik odwiedzin

470207

Logowanie

Patron ciszy

Święty Józefie
u boku Jezusa
bez słowa
stojący,
cicho pracujący,
cicho uciekający
do Egiptu,
cicho zapisany
bohaterze Ewangelii,
naucz nas, byśmy
nie szukali hałasu,
byśmy wchodząc do domu
nie szukali radia,
telewizji,
naucz nas
cichej służby,
naucz nas,
by nasze działanie
nigdy nie było alibi
braku modlitwy,
święty Józefie
patronie ciszy
módl się za nami.

(O. Jacek Tonkowicz OFM)

 

Resized Plakat kwiecien1 

 24 kwietnia – uroczystość św. Wojciecha

sw.Wojciech

 

W poniedziałek 24 kwietnia br. przypada uroczystość św. Wojciecha – głównego patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna. To także dzień imienin ks.Proboszcza Wojciecha Ciosmaka.

          Święty Wojciech – patron jednego i niepodzielonego Kościoła, patron Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna urodził się w 956 roku w czeskich Libicach. Był szóstym dzieckiem książęcej pary Sławnika i Strzyżysławy. Od dziecka przeznaczony do stanu duchownego w wieku 27 lat został mianowany biskupem Pragi. Do swojej biskupiej stolicy wszedł boso. W posłudze był gorliwy i bezkompromisowy. Nie troszczył się o siebie, większą część dóbr biskupich przeznaczał na ubogich, zaopatrując ich potrzeby, odwiedzając ich i pilnie słuchając. Odwiedzał też więzienia, a przede wszystkim targi niewolników. Praga leżała na szlaku ze wschodu na zachód i stąd dostarczano niewolników do krajów islamskich. Święty Wojciech miał mieć pewnej nocy sen, w którym usłyszał skargę Chrystusa: „Oto ja jestem znowu sprzedany, a ty śpisz?” Scenę tę przedstawia jedna z kwater Drzwi Gnieźnieńskich. Wojciech nawoływał też usilnie do przemiany życia i porzucenia złych obyczajów zarówno możnych, jak i duchowieństwo. Niezrozumiany i skonfliktowany z nimi wyjechał wraz ze swoim bratem przyrodnim Radzymem do Rzymu. Tam razem z nim wstąpił do klasztoru benedyktynów na Awentynie, posługując wśród braci zakonnych jako najmniejszy z nich. Po nakazanym przez papieża powrocie do Pragi i ponownym konflikcie z diecezjanami zdecydował się na wyjazd na misje. W drodze na północ do pogańskiego plemienia Prusów Wojciech gościł w Gnieźnie u księcia Bolesława Chrobrego, a następnie w Gdańsku, gdzie nauczał i chrzcił. Towarzyszył mu Radzym Gaudenty i subdiakon Benedykt Bogusza, który znał język plemienia Prusów i mógł służyć za tłumacza. Prusowie nie chcieli nawrócenia. Rankiem 23 kwietnia 997 roku po Mszy św. odprawionej przez Wojciecha Prusowie otoczyli misjonarzy. Zaczęto bić Wojciecha ubranego jeszcze w szaty liturgiczne i zawleczono go na pobliski pagórek. Tam pogański kapłan zadał mu pierwszy śmiertelny cios. Potem 6 włóczni przebiło jego ciało. Odcięto mu głowę i wbito ją na żerdź. Przy martwym ciele pozostawiono straż. W chwili zgonu Wojciech miał 41 lat..

najpiekniejsze zyczenia 0

 

yczenia 1 2017 1

 

 

 WCZ

 

 

DROGA KRZYŻOWA ULICAMI NASZEGO MIASTA

 

        W pierwszy piątek Wielkiego Postu  wierni naszej parafii uczestniczyli w Drodze Krzyżowej ulicami naszego miasta. Podobnie jak w latach poprzednich wzięło w niej wielu parafian, którzy  przeszli spod naszego kościoła  ulicą ks.Rogowskiego, ul. ks. Drozdka, ul. Żwirki i Wigury i ul. 1 Maja rozważając stacje drogi krzyżowej. Uroczystą procesję poprowadził ks. proboszcz Wojciech Ciosmak wraz z ks.M.Niewiadomskim i ks. Michałem Wąsem oraz ks. rekolekcjonistą o. Stanisławem Malinowskim ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF). Rozważania do Drogi Krzyżowej przygotowali:  wolontariusze Caritas, II - Czciciele Miłosierdzia Bożego, III - Ks. Michał; IV - Rodzina Radia Maryja, V - pielgrzymi Sanktuariów Maryjnych, VI - Franciszkański Zakon Świeckich, VII - Odnowa w Duchu Świętym, VIII - Żywy Różaniec, IX - młodzież z MOW-u, X - Ks. Marek, XI - młodzież, XII - Ministranci, XIII - Dzieci Maryi, XIV - Ks. Proboszcz.  Dla większości, nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest przede wszystkim okazją do głębokiej modlitwy oraz zastanowienia się nad sobą i swoim życiem. Na zakończenie Drogi Krzyżowej ks.proboszcz podziękował zgromadzonym za udział w nabożeństwie, podkreślał, że Wielki Post jest nam wszystkim bardzo potrzebny, ponieważ daje więcej możliwości i czasu, abyśmy zastanowili się nad tym, co jest najważniejsze w życiu chrześcijańskim. Dodał także, że nasze przejście z krzyżem między domami i ulicami było świadectwem dla innych i takim „przypomnieniem”, że trwa czas spowiedzi i odnowy, że zbliżają się piękne święta Paschalne.  Podziękował także policjantom i strażakom za zabezpieczanie trasy przejścia i zapewnienie bezpieczeństwa podczas przejścia wiernych ulicami naszego miasta. Obsługę techniczną  zapewnili ministranci i lektorzy, którzy nieśli krzyż  i pochodnie przy wielkim krzyżu. Wszystkim którzy włączyli się w jakikolwiek sposób w to nabożeństwo i wszystkim uczestniczącym składamy serdeczne "Bóg zapłać".
      Tym szczególnym nabożeństwem zbliżamy się do rozważania czasu Męki Pańskiej w Wielkim Poście.

 

DK1.1 

DK2

 

DK3

 

DK4.1

 

 

 

 

 

 

 

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE 

 

Ks. Stanisaw Malinowski MSF

 
     Przez ostatnie dni gościliśmy w naszej  parafii o. Stanisława Malinowskiego ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF), który głosił nauki rekolekcyjne dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Jak było?  Kto brał udział w rekolekcjach, doskonale wie. A kto nie brał – niech żałuje.Na pewno było warto.
                       Dziękujemy naszemu Księdzu Proboszczowi za zaproszenie Ojca Rekolekcjonisty.
Ks. Stanisław jest długoletnim kaznodzieją, od 11 do 14 marca br. prowadził lekcje, po których człowiek staje się lepszy.
Ksiądz rekolekcjonista zwrócił uwagę na  filary właściwego przeżycia okresu Wielkiego Postu: modlitwę, spowiedź i post. Niby banalne, co roku przypominane, a jednak to właśnie jest niezbędne do nawrócenia. Modlitwa - może warto w Wielkim Poście modlić się więcej i lepiej. Podjąć trud spotkania z Bogiem , adorację Jezusa w Najświętszym Sakramencie , odmówić  codziennie różaniec .
      Ksiądz Stanisław , by  nawoływał, by nie pozwolić zdeptać  swojej godności , by podjąć walkę o wartości, które przekazywali nam nasi rodzice i które są nakazami wiary. Prosił, by w każdej rodzinie budować  rodzinny NAZARET.  Za wzór do naśladowania postawił dzieci z Fatimy, które zawierzyły bezgranicznie  Maryi.
Dziękujemy  rekolekcjoniście za obnażanie naszych słabości, wad i zatwardziałości sumień, za słowa, które były zachętą do powstawania z upadków poprzez sakrament pokuty, do szczerego spojrzenia na własną duszę. Dziękujemy za słowa prawdy, które czasami były gorzkie, bo obnażały nasze słabości, wady i zatwardziałość sumienia; za słowa pełne otuchy i nadziei, bo mówiły, że nie ma takiej sytuacji gdy Pan Bóg odwraca się od człowieka; za słowa, które wzruszały, gdy dzieliłeś się z nami swoimi, i swoich bliskich, spotkaniami z Bogiem; i wreszcie za słowa, które zachęcały otwarcia się na Miłosierdzie Boże, za słowa zachęcające do częstego korzystania z Sakramentów Św. Dziękujemy za Dobrą Nowinę, którą nam głosił  podczas tych rekolekcji. Kolejne rekolekcje za nami i pojawia się pytanie - czy Wielki Post, który jest czasem pokuty, odwrócenia się od grzechu i ponownego nawrócenia, zmienił coś w twoim życiu?


         DSCF8301

 

       DSCF8300

 

      DSCF8299

 

      DSCF8298

 

      DSCF8297

PLAN  RW

 

Rozpoczął się I Synod Diecezji Gliwickiej.

 

W Gliwicach, 25.03.2017 r. odbyła się Msza święta w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w 25. rocznicę utworzenia diecezji gliwickiej.

Eucharystia w 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej i na rozpoczęcie pierwszego synodu rozpoczęła się od procesji z Centrum im. Jana Pawła II do kościoła katedralnego, gdzie sprawowana była Eucharystia pod przewodnictwem metropolity katowickiego abp. Wiktora Skworca. Obecni byli także wszyscy trzej biskupi gliwiccy: bp Jan Kopiec, bp senior Jan Wieczorek i bp senior Gerard Kusz. Z Opola przyjechali bp ordynariusz Andrzej Czaja, bp Rudolf Pierskała i bp Paweł Stobrawa, a z Katowic bp Marek Szkudło i bp Adam Wodarczyk.

W homilii bp Jan Kopiec przypomniał historię Kościoła na Śląsku, podkreślając jego szczególne znaczenie w posłudze dla miejscowej ludności oraz reorganizacji struktury kościelnej, dokonanej w 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.

Nawiązywał w niej także do odczytanego fragmentu Ewangelii o Zwiastowaniu. - W centrum staje dzisiaj bardzo ważna zapowiedź i bardzo ważne umocnienie: "Nie bój się Maryjo, znalazłaś łaskę u Pana" - mówił w rozważaniu. - Przyzwyczajeni jesteśmy do wykonywania bardzo wielu naszych zadań i to już od pokoleń, od wieków. Mamy wytyczony rytm zajęć, tworzymy sobie odpowiednie ramy naszego życia społecznego, politycznego, kulturowego, duchowego. Ale są pewne momenty w dziejach, w których następuje objawienie jakiegoś nadzwyczajnego przynaglenia, jakiegoś bardzo ważnego przesłania, z którym musimy iść dalej, wzmocnieni, ubogaceni, bardziej odważni, by osiągać jeszcze więcej niż dotychczas. To udziela się w dzisiejszym święcie - mówił.

Zachęcał równocześnie, by wzorem Maryi pokonywać lęk. - My wszyscy żyjemy na tym świecie różnego rodzaju obawami, trwogami, nie zawsze do końca spełnionymi naszymi nadziejami. Ale trzeba nam iść i trzeba nam ciągle wypatrywać tych możliwości, by jeszcze bardziej chcieć w świecie być współpracownikiem naszego Pana i Stwórcy, dzięki któremu życie na tej ziemi będzie bardziej znośne, bardziej ludzkie i prowadzące nas do ostatecznego celu - tłumaczył.

W 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej, w Centrum Edukacyjnym im. Jana Pawła II odbyły się pierwsze uroczyste obrady synodu zainaugurowanego wcześniej w katedrze odczytaniem dekretu Biskupa Gliwickiego ogłaszającego otwarcie synodu.

W spotkaniu uczestniczyli biskup gliwicki Jan Kopiec oraz biskup senior Jan Wieczorek, a także metropolita katowicki abp Wiktor Skworc z biskupami pomocniczymi Markiem Szkudło i Adamem Wodarczykiem oraz biskup opolski Andrzej Czaja z biskupami pomocniczymi Rudolfem Pierskałą i Pawłem Stobrawą, którzy wcześniej brali udział w obchodach jubileuszu 25-lecia diecezji gliwickiej.

– To jest bardzo ważne doświadczenie Kościoła – powiedział biskup gliwicki Jan Kopiec o rozpoczynającym się synodzie. – Dzisiaj modne jest, żeby wszystko odbywało się demokratycznie, a przecież Kościół zna instytucje synodu i soboru od samego swojego początku. I wiemy, ile dobra z nich wynikało, jeśli przed oczami miał główny cel. A nie jest nim gadanie czy prezentowanie swojej wiedzy, ale pochylenie się nad Kościołem naszej diecezji.

Odniósł się do doświadczeń synodu w diecezji opolskiej i dwóch synodów, które w swojej historii ma archidiecezja katowicka. – Teraz Kościół gliwicki będzie mógł pewne kwestie dopowiedzieć – zauważył. – Nie chodzi o to, by ciągle szukać nowości, zaskakiwać, chcieć zabłysnąć, ale zastanowić się nad tym, co zrobić, aby to, co dobrego przejęliśmy z tradycji, dostosować do nowych warunków. To, co było 25 lat temu, dzisiaj w znacznym stopniu wymaga dopełnienia, dopowiedzenia, a nawet korekty. Zmieniają się pokolenia, warunki życia, zmienia się też sam Kościół – zauważył. – Najgorszą rzeczą byłoby, gdybyśmy trwali w beznadziei, która czasem się wkrada w nasze życie. Gorąco proszę, by był to synod, gdzie na pierwszym miejscu będzie Jezus Chrystus i Jego Kościół. Wykorzystajmy dobrze ten czas – apelował do członków synodu.

WC1

 

MW1

SD3

 

 

 

 

 

Droga Krzyżowa z pieśnią pasyjną

 

      W piątkowy wieczór 17 marca 2017 r. przed wieczorną Mszą św. w naszym kościele  członkowie chóru SONATA  akompaniowali  śpiewem  chóralnym  uczestnicząc w  rozważaniach Drogi Krzyżowej. Rozpamiętywanie męki Chrystusa, śmierci i zmartwychwstania  połączone z pieśnią pasyjną  w wykonaniu chórzystów nadały temu nabożeństwu wielkopostnemu specjalnego sensu i znaczenia. Droga krzyżowa jest to  nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym upamiętniające ostatnią drogę Jezusa Chrystusa z siedziby Piłata na Golgotę oraz ukrzyżowanie, śmierć i złożenie do grobu. Stacje drogi krzyżowej mają swą bogatą symbolikę. Z odprawianiem Drogi krzyżowej łączą się liczne odpusty, m.in. odpust zupełny.

Serdeczne Bóg zapłać  wszystkim członkom chóru Sonata oraz Pani dyrygent Iwonie Skop za  uświetnienie wielkopostnego nabożeństwa.

DSC 0031DK 
 
 
DSC 0033DK
 
 
 
DSC 0034DK

 

     BISKUP GLIWICKI    

 dnia 8 lutego 2017 roku     Nr  131/17/A

DEKRET

BISKUPA GLIWICKIEGO

ZWOŁUJĄCY PIERWSZY SYNOD DIECEZJI GLIWICKIEJ

Na większą chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego, w dwudziestą piątą rocznicę utworzenia Diecezji Gliwickiej na mocy Bulli papieskiej Totus Tuus Poloniae Populus (25 marca 1992 r.), kierując się pragnieniem pogłębienia życia religijnego Ludu Bożego, jak również ujednolicenia prawa diecezjalnego Diecezji Gliwickiej, obejmującej wcześniej tereny diecezji katowickiej i opolskiej, oraz dostosowania niniejszego prawa do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 25 stycznia 1983 roku, niniejszym dekretem zwołuję Pierwszy Synod Diecezji Gliwickiej.

Uroczyste rozpoczęcie Synodu będzie miało miejsce 25 marca 2017 roku w czasie Mszy św. odprawionej o godzinie 10.30 w katedrze pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach. Do koncelebrowania Mszy Świętej zapraszam wszystkich kapłanów naszej Diecezji. Zapraszam także do wspólnej modlitwy w czasie Eucharystii wszystkich alumnów Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Opolu, osoby życia konsekrowanego, członków wspólnot i stowarzyszeń oraz wszystkich wiernych Diecezji Gliwickiej. Następnie w Centrum Edukacyjnym im. Św. Jana Pawła II w Gliwicach odbędzie się sesja otwierająca obrady synodalne, do udziału w której zapraszam wszystkich, którzy z mocy prawa kanonicznego (kan. 463 KPK) osobnym dekretem są powołani na Synod.

Aby Synod przyniósł oczekiwane owoce, zachęcam cały Lud Boży naszej Diecezji, do refleksji i modlitwy w tej intencji oraz do ofiarowania swoich cierpień i prac. Do szczególnej zaś aktywności zachęcam wszystkich, którym zostały w tym Synodzie powierzone szczególne zadania.

To wielkie dzieło pochylenia się nad Ludem Bożym Diecezji Gliwickiej zawierzam wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny i naszych Świętych Patronów Piotra i Pawła.

        ks. Sebastian Wiśniewski                                                                                Jan Kopiec                                                                                                                                                                               

     / Kanclerz  /                                                                                Biskup Gliwicki /

           

   

Sanktuaria na Warmii i Mazurach

5-7 maj 2017 r.

 

5 maj - piątek

5.00 – wyjazd Kościół w Jędrysku

Lubawa: zwiedzanie Rynek, 3 kościoły tzw. Fara, Jan i Barbarka, pozostałości      

murów obronnych, ruiny zamku biskupów chełmińskich, zespół     klasztorny bernardynów

Lipy: Sanktuarium Matki Boskiej Lipskiej, zwiedzanie Msza Św.

Mikołajki, zwiedzanie, rejs statkiem po jeziorze Śniardwy

19.30 – Piecki, Ośrodek Wczasowy, zakwaterowanie i obiadokolacja

6 maj - sobota

  7.30 – śniadanie

  8.00 - wyjazd

Św. Lipka: zwiedzanie Sanktuarium z przewodnikiem, koncert organów świętolipskich, Msza Św.

Stoczek Warmiński: Sanktuarium Warmińskie MB Pokoju, miejsce pobytu   (więzienia) przez rok Prymasa Stefana Wyszyńskiego

Lidzbark Warmiński: zwiedzanie Zamek Biskupów Warmińskich wraz z      przedzamczem, spacer po starym Mieście

19.30 – obiadokolacja

7 maj - niedziela

  8.00 – śniadanie

  8.45 – wykwaterowanie, wyjazd

Gietrzwałd, Sanktuarium Maryjne, Msza św., zwiedzanie z przewodnikiem,   cudowne źródełko

Grunwald, zwiedzanie ruiny kaplicy pobitewnej (z 1411 r.), Muzeum Bitwy pod Grunwaldem, Wzgórze Pomnikowe

ok. 22.30 przyjazd na miejsce

 

Cena: 400,00 zł / osobę

Cena obejmuje:

-         przejazd autokarem LUX z TV i WC

-         zakwaterowanie w pokojach typu studio (4 osobowe; wspólny przedpokój i łazienka, dwa pokoje 2-osobowe) lub domki typu BRDA (4 osobowe)

-         2 śniadania, 2 obiadokolacje

-         bilety wstępu na wszystkie w/w atrakcje

-         opieka pilota oraz przewodnika na miejscu

-         ubezpieczenie NNW

       

 

 

  Zbliża się 100 rocznica objawień fatimskich, już dziś zapraszamy do udziału 

w pielgrzymce do miejsca objawień w Fatimie, 

w którym Maryja przestrzegała świat i wzywała do nawrócenia

Na Maryjnym szlaku
 
Propozycja pielgrzymki dla osób chcących poznać wszystkie najważniejsze Sanktuaria Maryjne Europy. Trasa pielgrzymki umożliwia nawiedzenie   wspaniałych miejsc kultu Maryjnego, do których corocznie pielgrzymują miliony ludzi z całego świata.
 

Fatima 1

Fatima 2

Fatima 3

Fatima 4

 

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału pielgrzymce w 100 - rocznicę Objawień Fatimskich w 2017 roku!  Wraz z całym Kościołem chcemy być w tym mieście, gdzie 13 maja 1917 roku rozpoczęły się objawienia, których przesłanie jest wciąż aktualne. Program pielgrzymki kładzie szczególny nacisk na zwiedzanie miejsc związanych z tym wyjątkowym wydarzeniem, ale również pozwala poznać inne niezwykłe miejsca. 13- dniowa wyprawa na Półwysep Iberyjski umożliwia również nawiedzenie sanktuarium Hiszpanii – Santiago de Compostela.
Dlaczego warto wybrać się na pielgrzymkę?
Pielgrzymka to szczególny czas dla rozwoju duchowego i umocnienia wiary.
Nawiedzisz najważniejsze sanktuarium Portugalii – Fatimę.
Każdy uczestnik pielgrzymki ma zapewnioną opiekę duchową.
Będziesz mógł pomodlić się przy grobie św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela.
Nawiedzisz ponad to: Sanktuarium Maryjne w La Salete oraz Sanktuarium w Lourdes.
Kilkugodzinny pobyt nad Oceanem Atlantyckim pozwoli Ci nabrać sił do dalszego zwiedzania.
Pielgrzymka to także doskonały czas na nawrócenie, walkę ze swoimi słabościami, rachunek sumienia czy dziękczynienie Bogu za doznane łaski. Wielu pielgrzymów doznaje szczególnych łask, dojrzalej rozumie prawdy wiary, odczuwa ogromną radość, doświadcza Bożego miłosierdzia.
Dlaczego należy być w Fatimie?
Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej, gdzie przybywa co roku ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata. W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy, poczynając od 13 maja 1917 roku. Świadkami objawień było troje pastuszków - Franciszek i Hiacynta Marto oraz Łucja dos Santos. W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Orędzie z Fatimy, nazywane tajemnicami fatimskimi, to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. 
Dlaczego w programie znajduje się Santiago de Compostela?
Santiago de Compostela - miejsce spoczynku św. Jakuba Apostoła już od średniowiecza jest jednym z najważniejszych świętych miejsc chrześcijaństwa obok Rzymu i Jerozolimy. Szczątki św. Jakuba zostały tam przeniesione z Jerozolimy w VII wieku i od tej pory Santiago de Compostela słynie z uzdrowień. Pielgrzymkę do tego miejsca od wieków podejmowano w celu odpokutowania grzechów. Nawiedzenie sanktuarium było i jest znakiem pragnienia przemiany życia.

 
 
 
 2017