Licznik odwiedzin

560022

Logowanie

Patron ciszy

Święty Józefie
u boku Jezusa
bez słowa
stojący,
cicho pracujący,
cicho uciekający
do Egiptu,
cicho zapisany
bohaterze Ewangelii,
naucz nas, byśmy
nie szukali hałasu,
byśmy wchodząc do domu
nie szukali radia,
telewizji,
naucz nas
cichej służby,
naucz nas,
by nasze działanie
nigdy nie było alibi
braku modlitwy,
święty Józefie
patronie ciszy
módl się za nami.

(O. Jacek Tonkowicz OFM)

Msza św. za Ojczyznę
w 99. rocznicę odzyskania niepodległości

 

          Tradycyjnie,  jak co roku, w Święto Odzyskania Niepodległości (sobota) 11 listopada o godz. 10.00, w  naszym kościele  odprawiona została Msza św. w intencji Ojczyzny. W obecności władz miasta, pocztów sztandarowych, kaletańskiej  orkiestry  i  zgromadzonych parafian Eucharystii przewodniczył  i homilię wygłosił  ks.Wojciech Ciosmak, proboszcz  parafii. Mówił o utożsamianiu  się z duchem narodu, jakim jest Polska. Nasze działania, te materialne - przez wywieszanie flag oraz te duchowe - przez modlitwę to obowiązek podyktowany sumieniem narodowym. Odwołał się do historii i obowiązku przekazywania  jej dzieciom i młodzieży. Polecał w modlitwie zmarłych poległych żołnierzy, którzy walczyli za wolność nas wszystkich. Modlił się za obecnych rządzących i za przyszłość Polski, jako narodu i Polaków, jako chrześcijan wiernych Bogu.

 

NP5 

 

Caritas Diecezji Gliwickiej świętowała
 
25-lecie działalności

    Uroczystość odbyła się w Centrum Edukacyjnym im. Jana Pawła II w Gliwicach. Obecni byli bp Jan Kopiec, bp Jan Wieczorek, który jako pierwszy ordynariusz diecezji powołał Caritas oraz bp Gerard Kusz. Zaproszeni zostali przedstawiciele władz samorządowych i różnych instytucji, proboszczowie, sponsorzy i ofiarodawcy oraz pracownicy i wolontariusze Caritas.

Caritas Diecezji Gliwickiej została powołana 10 lipca 1992 roku. Przejęła zadania realizowane wcześniej na tym terenie przez Caritas dwóch diecezji – opolskiej i katowickiej, z których wydzielono nowo powstałą diecezję.

- Gromadzimy się tutaj dzisiaj w duchu wdzięczności - powiedział ks. Rudolf Badura, dyrektor Caritas Diecezji Gliwickiej. - Niemożliwe byłoby nasze działanie, gdyby nie cała społeczność wrażliwych i odpowiedzialnych ludzi w całej naszej diecezji. Chcemy powiedzieć wam: „dziękuję”.

- Pomagamy słabszym, potrzebującym, wkładamy w to wiele wysiłku i serca, i pragniemy, aby zaowocował on w naszych podopiecznych nadzieją. Nadzieją, że nie są sami, że Kościół, że Caritas jest z nimi - powiedział ks. Badura.

Biskup Jan Kopiec w swoim wystąpieniu wskazał na rzecz podstawową, jaką jest zdefiniowanie ubóstwa. - To trudne do jednoznacznego uchwycenia. Pierwsze, co nazywamy ubóstwem, to jest niedostatek podstawowych środków do życia, gdy nie ma co jeść i w co się przyodziać. Ale czy to już wyczerpuje definicję ubóstwa? Takiemu człowiekowi najłatwiej dać jałmużnę, sięgając do kieszeni, najczęściej po to, na czym mi zbywa - zauważył.

Podczas spotkania uczestnicy Warsztatów Terapii Zajęciowej z Zabrza wystąpili w przedstawieniu „Bajka o drzewie”. Zaprezentowany został przygotowany z okazji 25-lecia film przedstawiający działalność Caritas. Naszą parafię reprezentowali:ks. Proboszcz W.Ciosmak i p. Blandyna Kubiak.

/B.Kubiak/

 

 014 25lat   021 25lat

 026 25lat    028 25lat

043 25lat     060 25lat

 

 

 

 

LISTOPAD

 

znicze

 

Z różańcem w ręku

,,Różaniec – to skarb, który trzeba odkryć" wołał Jan Paweł II. Aby wołanie papieża nie poszło w zapomnienie, w naszej parafii dzieci przy pomocy rodziców wykonały różańce. Celem podjętej  przez ks. M.Niewiadomskiego inicjatywy  było zainteresowanie dzieci modlitwą różańcową, przypomnienie jak piękną modlitwą jest modlitwa różańcowa i jednocześnie zachęcenie dzieci do częstego jej odmawiania.

 Zadanie polegało na przygotowaniu przez dzieci różańców z dowolnego materiału. Przy ich tworzeniu autorzy wykazali się ogromną pomysłowością, wykorzystali najróżniejsze materiały. Były różańce z dzikiej kasztanów, fasoli, liści, bułek, makaronu, najprzeróżniejszych koralików i itp. Każdy różaniec był pięknie wykonany,  każde dziecko  starało się, by jego różaniec był darem serca dla Maryi.

31 października br. odbyło się  podsumowanie  akcji, ks. Niewiadomski podziękował dzieciom i ich rodzicom za zaangażowanie, wylosował i wręczył Remigiuszowi Bali nagrodę główną -  RÓŻANIEC PAPIESKI oraz  3  nagrody niespodzianki, nagrody trafiły m.in. do Radosława Tymocia, ucznia klasy IV .

 

 

DSC 0120R

 

DSC 0119R 

 

DSC 0122R

 

DSC 0126R

 

DSC 0134R

 

 

 

 

Bal Wszystkich Świętych połączony z obchodami św. Marcina

       W poniedziałkowe popołudnie, 30 października br., do naszej świątyni na Mszę św. przybyło wielu świętych i błogosławionych. W ławkach zaś usiadły dziesiątki „świętych”… to były dzieci przebrane za swych ulubionych świętych. To był początek Balu Wszystkich Świętych. Dało się zauważyć, iż najwięcej było świętych zakonnic i zakonników, co może oznaczać, iż w przyszłości zaowocuje to powołaniami. Nie zabrakło też aniołów i aniołków. Mszę św. sprawował ks. Marek Niewiadomski. Po Eucharystii uczniowie szkoły podstawowej przedstawili krótką inscenizację o św. Marcinie, a następnie uformował się „pochód świętych”, który prowadzony przez św. Marcina na koniu przeszedł ulicami naszego miasta pod czujną opieką naszych strażaków i policji. Wzbudzał  zainteresowanie przechodniów na ulicy i kierowców z przejeżdżających samochodów, podążał żwawo w rytm muzycznych akordów naszej kaletańskiej orkiestry.  W budynku szkoły każdy uczestnik mógł poczęstować się świętomarcińskimi rogalami, by dalej udać do sali gimnastycznej. Po chwili niecierpliwego oczekiwania rozpoczął się spektakl teatralny „Książę i żebrak”. Scenografia zachwycała małych widzów. Dzieci w skupieniu przeżywały losy bohaterów. Przedstawienie wprowadziło młodych widzów w czasy XIX- wiecznej Anglii, epokę rządów Tudorów. Wyszukane stroje, doskonała gra aktorów i raptowne zwroty akcji sprawiły, że widowisko bardzo się podobało. Następnie „święci”: dzieci małe, większe, całkiem duże w strojach tańczyli w rytm muzyki oczekując szczególnego losowania. Skoro „wszyscy święci balują w niebie”, nasi uczniowie również mogli. Ideą była "promocja świętości". W tym czasie rodzice dzielili się przy kawie i ciastku wrażeniami, przyjacielskich rozmów nie brakowało. Z pewnością to był czas pożytecznie spędzony tak przez dzieci, jak i przez dorosłych. Pomocą w organizacji balu służyli nauczyciele i rodzice.

   Nagrodą główną był rower i rodzinny wyjazd do Energylandii. Szczęśliwcem, do którego trafił rower, był uczeń klasy III, natomiast do parku rozrywki pojedzie razem z siostrą i rodzicami uczeń klasy VII. Wśród pozostałych uczestników Balu Wszystkich Świętych rozlosowano 120 nagród: gier planszowych i edukacyjnych, książek, obrazów z wizerunkiem Matki Bożej Fatimskiej, sprzętu rowerowego. Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w organizację: ks.M.Niewiadomskiemu, p.Zuzannie Jelonek, sponsorom nagród i spektaklu, Państwu Bonk za udostępnienie konia do posługi św.Marcina, zaangażowanym nauczycielom i rodzicom za przekazanie ciast i ich świadectwo promowania wartości. Dzięki wspólnej inicjatywie udało się zgromadzić na rzecz dzieci 630,32 zł, za pieniądze te zostanie zorganizowany bal karnawałowy dla dzieci klas I-III w styczniu 2018 oraz zostaną zakupione 2 kolejne stojaki na rowery dla uczniów klas IV-VII. Serdecznie dziękujemy także orkiestrze,  to dzięki ich zaangażowaniu dzieci miały oprawę muzyczną, słowa podziękowania kierujemy także do strażaków i policjantów, to oni pomagali organizatorom w zapewnieniu dzieciom bezpieczeństwa podczas przemarszu.  

 

IMG 9338  IMG 9341

 

IMG 9381   IMG 9507 

IMG 9390

 

 

IMG 9406

 

IMG 9424

 

IMG 9426

 

IMG 9431

 

IMG 9507

 

IMG 9444

 

IMG 9406

 

IMG 9556

 

IMG 9471

 

IMG 9499

 

IMG 9514

 

IMG 9641

 

IMG 9646

 

Bal Wszystkich witych standardowy 1

 

   ŚLADAMI WIARY

 our lady of fatima catholic tours1

       W piątkowe popołudnie 27 października 2017 r. odbyło się spotkanie wiernych pielgrzymujących do Fatimy. Spotkanie miało na celu podsumowanie pielgrzymki, podzielenie się wrażeniami, była też okazja, aby wyrazić wdzięczność i  podziękować naszemu kapłanowi ks. Proboszczowi Wojciechowi Ciosmakowi za przewodzenie naszej pielgrzymce, za wszystkie modlitwy w autokarze i poza nim, za rozważania różańcowe, za dar organizacji i przewodzenia wspólnocie, za spełnianie wszelkich naszych próśb, za ciepło, uśmiech i życzliwość, za to, że jak prawdziwy pasterz nie pozwolił się zgubić żadnej ze swoich owiec. Pod jego skrzydłami czuliśmy się bezpieczni. Dziękujemy także naszej Pani Przewodnik za przekazywanie nam tak wielu cennych informacji. Sam wyjazd do Fatimy był dla nas niesamowitą łaską. Możliwość modlitwy u stóp Matki Boskiej Fatimskiej, przed Jej obliczem ubogaciła nas wewnętrznie. Cieszymy się z tego niezmiernie i naszą radością oraz wspomnieniami dzielimy się z wami, członkami naszego Kościoła parafialnego.

      Fatima to maleńka miejscowość słynna z tego, że to tam w 1917 roku trojgu pastuszków o imionach Francisco, Jacinta Marto oraz Lucia dos Santos, objawiła się Matka Boska. Z uwagi na 100-lecie tych objawień tegoroczna pielgrzymka do Fatimy miała szczególny charakter.
      Z naszej parafii wyruszyliśmy wczesnym rankiem 7 września 2017 r. po wspólnej modlitwie podczas Mszy św.  sprawowanej przez ks.Proboszcza W.Ciosmaka, który był naszym opiekunem duchowym i towarzyszył nam podczas naszego pielgrzymowania  wspaniałymi miejscami kultu Maryjnego, do których corocznie docierają miliony ludzi z całego świata. Dla nas wszystkich pielgrzymka była sposobem przeżywania i pogłębiania naszej wiary. Była przestrzenią, w której doświadczaliśmy spotkania z Bogiem. Wielu z nas wyruszyło na pielgrzymi szlak z konkretną intencją. Dziękowaliśmy Bogu, prosiliśmy o łaski, a wszystko przez ręce Maryi, naszej Matki. Pielgrzymka dała nam kolejny raz doświadczenie wspólnoty, byliśmy RAZEM. Razem pielgrzymowaliśmy, modliliśmy się, przeżywaliśmy radość, dzieliliśmy trudy. To było bardzo konkretne doświadczenie daru z siebie.  Pielgrzymka nasza była też świadectwem wiary.  Wszystko na pielgrzymce było okazją do dawania świadectwa. Modlitwa, podejmowanie posług pielgrzymkowych, wzajemna pomoc, rozmowy. Pielgrzymowanie było dla nas szkołą życia. A ponieważ każdy człowiek odczuwa naturalną potrzebę dzielenia się tym, co dla niego ważne i istotne, dlatego czynimy to i my pielgrzymi. Dzielimy się tym, co stanowi ogromną wartość w naszym życiu i co dało nam prawdziwą radość.
     Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od Mediolanu, gdzie zobaczyliśmy Zamek Sforzów,gotycką katedrę Narodzin św.Marii, bazylikę św. Wawrzyńca,  renesansowy kościół S. Maria delle Grazie, kościół, gdzie w kryształowej trumnie spoczywa ciało św. Ambrożego - wielkiego biskupa tego miasta. Zachwycaliśmy się także największą atrakcją Mediolanu, katedrą - arcydziełem architektury gotyckiej we Włoszech i trzecim, co do wielkości, kościołem na świecie. Zwiedzanie Mediolanu nie byłoby pełne bez zobaczenia budynku La Scali – słynnej opery.
    Następnym etapem naszej pielgrzymki było La Salette w Alpach (1950 m n.p.m.)- najwyżej położonego sanktuarium w Europie. Wjazd  do tego miejsca to niezapomniane wrażenie. Wszystkim towarzyszyła adrenalina, a zarazem zachwyt nad urokiem tego miejsca. Jest to miejsce szczególne. 19 września 1846 roku  objawiła się tam Matka Boża dwojgu pastuszkom Melanii Calvat-Mathieu i Maksyminowi Giruad. Przekazała im przesłanie nawracania się i pogłębiania wiary.  W dniu tym modliliśmy się wśród alpejskich szczytów podczas uczestnictwa w naszej pielgrzymkowej Mszy św. w bazylice, a następnego dnia we Mszy św narodowej w różnych językach. Wieczorem wzięliśmy udział w procesji światła.
    Dalsze pielgrzymowanie odbywaliśmy do Lourdes. Malowniczo położone Lourdes nad rzeką Gave, otulone pasmem Pirenejów, przywitało nas nie najlepszą aurą. Jednak nasza obecność w sanktuarium, Msza św., wieczorna modlitwa różańcowa, kąpiel w cudownym źródełku, modlitwa w Grocie Objawień pozwalały znieść wszystkie niedogodności pogodowe. Każdy na swój sposób przeżywał spotkanie z Panienką z Lourdes. Niektórzy z nas po raz pierwszy ujrzeli sanktuarium i Grotę Massabielską z figurką Matki Bożej. Piękne oświetlenie podkreślało klimat cudowności i niezwykłości miejsca, w którym 11 lutego 1858 r. Najświętsza Panienka objawiła się po raz pierwszy skromnej, 14-letniej dziewczynce - Bernadetcie Soubirous. Maryja Panna objawiła się w Lourdes 18 razy. Ostatnie objawienie miało miejsce 16 lipca 1858 r., w święto Matki Bożej z Góry Karmel. Grota Massabielska ukryta jest w skale o wysokości ok. 27 m.,w znacznej części pokrytej bluszczem. Znajduje się w niej figura Matki Bożej wykonana z białego marmuru. Na piedestale wyryto słowa, które usłyszała Bernadetta 25 marca 1858 r. podczas szesnastego objawienia: "Ja jestem Niepokalane Poczęcie". Swoimi rękoma dotknęliśmy wygładzonych od dotknięć milionów rąk pielgrzymów skały. 
    W kolejnym dniu naszego pobytu w Lourdes w kaplicy Joanny Darck uczestniczyliśmy w rannej Mszy św. Następnie pielgrzymowaliśmy do Hiszpanii do miejscowości Azpetia, gdzie nawiedziliśmy  Sanktuarium św. Ignacego Loyoli, byliśmy w  domu, w którym urodził się. Dalej na naszej trasie było Burgos i tam katedra Santa Maria należąca do najwybitniejszych pomników architektury gotyckiej na świecie. Dalej już w Portugalii byliśmy w Coimbry, gdzie zachwycaliśmy się pięknym gotyckim stylem miasta, widzieliśmy karmelitański klasztor św. Teresy, w którym  mieszkała s.  Łucja. Otrzymaliśmy dar uczestnictwa we Mszy św. w katedrze Matki Bożej. W szóstym dniu pielgrzymowania dotarliśmy do Fatimy. Po drodze zwiedziliśmy jeszcze inne piękne miejsca, podziwiając piękno fauny i flory. Wieczorem uczestniczyliśmy w nabożeństwie fatimskim na placu przy Sanktuarium Matki Boskiej Różańcowej. To było niesamowite przeżycie, widzieć różne narody, modlące się w różnych językach, zjednoczonych w jednym miejscu przy jednej osobie - Maryi. Różaniec był odmawiany w różnych językach. Będąc w Fatimie nawiedziliśmy miejsca objawień Matki Bożej oraz Anioła. Zwiedzaliśmy rodzinną miejscowość trojga pastuszków: Łucji, Hiacynty i Franciszka - ich oryginalnie zachowane domy oraz kościół parafialny. Nawiedziliśmy sanktuarium, gdzie znajdują się groby błogosławionych wizjonerów. Podczas naszego pobytu w Fatimie  udaliśmy się na należące do rodziny Pastuszków dawne pole Cova da Iria, które obecnie stanowi główny plac modlitewny sanktuarium i miejsce, gdzie odprawiane są najważniejsze uroczystości. Wraz z naszą panią przewodnik zwiedzaliśmy wszystkie usytuowane na tym placu obiekty sakralne, związane z kultem MB Fatimskiej; na koniec zatrzymaliśmy się pod pomnikiem Naszego Papieża –św. Jana Pawła II . Naszego pielgrzymowania do Fatimy nie ograniczyliśmy tylko do Cova da Iria, choć niewątpliwie jest to główne miejsce trwającej tam modlitwy, wyruszyliśmy pieszo na Drogę Krzyżową, modląc się i rozważając wydarzenia z życia Pana Jezusa. Droga ta położona jest w pięknym oliwnym gaju. Wokół niej również są miejsca objawień– miejsce spotkania Łucji z Matką Bożą oraz miejsce ukazania Anioła Pokoju. Nasza Droga Krzyżowa była jednym z najpiękniejszych przeżyć duchowych tej pielgrzymki.
    Z Fatimy pielgrzymowaliśmy do Nazare, pięknego kurortu położonego na wybrzeżu Atlantyku, gdzie nawiedziliśmy kościół pw. Matki Bożej Nazaretańskiej oraz kaplicę matki Bożej Karmiącej. Każdemu z nas po tak intensywnych doznaniach należała się chwila relaksu – zajechaliśmy na krótki odpoczynek na szerokim złocistym piasku nad brzegiem wody, by pełni sił wyruszyć dalej do Bragi, gdzie zachwyciła nas katedra, zwiedziliśmy Pałac Biskupów, Starówkę. Dalej zwiedzaliśmy Sanktuarium Dobrego Jezusa usytuowane na wzgórzu, do którego prowadziły monumentalne schody będące pięknym kompleksem architektonicznym z początku XVIII w.
     W dziewiątym dniu pielgrzymowania byliśmy w  Santiago de Compostela. Z autokaru udaliśmy się na jeden z najpiękniejszych placów  otoczony starymi budynkami - plac przed Katedrą św. Jakuba, przy którym znajduje się Pałac Biskupi, pałace z XVII i XVIII w. oraz  uniwersytet. Gdy weszliśmy przez romańskie wejście zdobione figurami Chrystusa, Apostołów i Proroków do kościoła, przy głównym ołtarzu zachwyciła nas figura św. Jakuba. Modliliśmy pomodlić się przy grobie świętego w krypcie za ołtarzem. Następnie uczestniczyliśmy w narodowej Mszy św. koncelebrowanej przez wielu kapłanów i w różnych językach. Po Mszy św. była celebracja 54 kg kadzidła uruchamianego przez 4 mężczyzn w akompaniamencie organów.
     Na naszej drodze pielgrzymowania kolejnym miejscem było Oviedo- stolica Asturii. Tam nawiedziliśmy katedrę San Salvador, tam w skarbcu przechowywana jest najcenniejsza relikwia – chusta z Oviedo, którą według tradycji otarto twarz Jezusa zaraz po Jego śmierci i zdjęciu z krzyża. Najstarszą częścią kościoła jest zachowany fragment świątyni z początku IX w. zaadoptowany na dwupoziomową kryptę. W kościele tym uczestniczymy w pielgrzymkowej Mszy św. Stamtąd wyruszyliśmy w kierunku Tuluzy na nocleg, by następnie udać się do Włoch w okolice Werony. Stamtąd nasz szlak pielgrzymkowy prowadził do Niemiec na Bawarię. Zatrzymaliśmy się w mieście Andechs, tam udaliśmy się do klasztornego kościoła pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej i uczestniczyliśmy we Mszy św. Mogliśmy pomodlić się przy jej relikwiach w skarbcu klasztornym.
    Przedostatnim miejscem naszego pielgrzymiego wędrowania było Altotting, tam byliśmy w Kaplicy Łask z IX w. , by pokłonić się Czarnej Madonnie oraz uczestniczyć we Mszy św., której przewodniczył  kapłan z Gdańska. Po jej zakończeniu udaliśmy się do kościoła pw. św. Konrada,Bazyliki  św. Anny oraz kościoła pw. św. Marii Magdaleny. Ostatnim miejscem pielgrzymki był Markt Marktl – miejsce narodzin Papieża Benedykta XVI. Zobaczyliśmy Jego dom oraz nawiedziliśmy kościół pw. św. Oswalda – miejsce chrztu Papieża.

W tym miejscu chcielibyśmy z całego serca podziękować naszemu kapłanowi: ks. Wojciechowi Ciosmakowi za przewodzenie naszej pielgrzymce, za wszystkie modlitwy w autokarze i poza nim, za rozważania różańcowe, za niesamowity dar organizacji i przewodzenia wspólnocie, za spełnianie wszelkich naszych próśb, za ciepło, uśmiech i życzliwość, za to, że jak prawdziwy pasterz nie pozwolił się zgubić żadnej ze swoich owiec. Pod jego skrzydłami czuliśmy się bezpieczni. Dziękujemy także naszej Pani Przewodnik za przekazywanie nam tak wielu cennych informacji. Sam wyjazd do Fatimy był dla nas niesamowitą łaską. Możliwość modlitwy u stóp Matki Boskiej Fatimskiej, przed Jej obliczem ubogaciła nas wewnętrznie. Cieszymy się z tego niezmiernie i naszą radością oraz wspomnieniami dzielimy się z wami, członkami naszego Kościoła parafialnego
    

/Pielgrzymi/

  

                                                                                                                                      

 

  

                                                                                                                                                                   URODZINY  KS. PROBOSZCZA

Październik jest miesiącem szczególnym w naszej parafii. Zakończyły się misje św, które w wielu sercach parafian zaowocowały odnowieniem swojej relacji z Bogiem. W tym szczególnym różańcowym miesiącu nasz Ks.Proboszcz Wojciech Ciosmak obchodzi swoje urodziny. W życiu dorosłego człowieka przeżycie urodzin zmusza do wdzięczności i refleksji. O godzinie 18.00 odprawiona została uroczysta Msza św. w intencji Solenizanta, ks.M.Niewiadomski ofiarował intencję za Jego zmarłych Rodziców. Wdzięczni za trud wkładany w posługę dla naszej parafii pragniemy złożyć wyrazy szacunku i kilka słów życzeń:

 

yczWC

 

 Na koniec Mszy świętej poszczególne grupy złożyły życzenia, wieńcząc je donośnym Szczęść Boże.  Ukoronowaniem uroczystości było odśpiewanie "Te Deum". Ks.Proboszcz podziękował za życzenia i życzliwość tym, którzy wspomagają Go w trudach kapłańskiego życia i pomoc w budowaniu wspólnoty parafialnej, wyraził wdzięczność p.Burmistrzowi K.Kandzi za współpracę z parafią.

 

 

   IMG 9302

 

IMG 9277

 

IMG 9278

 

IMG 9283

 

 

IMG 9285

 

IMG 9297

 

IMG 9288

 

IMG 9290

 

IMG 9293

 

IMG 9294

 

IMG 9295

 

IMG 9297

 

IMG 9299

 

IMG 9300

 

IMG 9301

 

 

IMG 9303

 

 

 

 Parafialne Misje Święte

      W dniach 7- 15 października br. w naszej parafii odbyły się misje święte. Uroczystości misyjne były przeprowadzone przez ojców: Ks. Bogusław Jaworowski MSF i Ks. Janusz Jezusek MSF, w piątek rozpoczął posługę misyjną także ks. Łukasz Skołud MSF - duszpasterz młodzieży. Każdy dzień misji był rozważaniem tematu związanego z wiarą, były też konferencje dla kobiet, mężczyzn, dzieci oraz młodzieży.
        Podczas Mszy św. rozpoczynającej czas misji proboszcz ks. Wojciech Ciosmak przekazał ojcom stuły na znak tego, że w czasie misji świętych to oni sprawują pieczę nad parafią. Poniedziałek był dniem modlitwy o uzdrowienie duszy i ciała. Misjonarz w czasie kazania mówił o grzechu, jego skutkach dla duszy i ciała oraz o tym, w jaki sposób szatan działa, by namówić nas do złego postępowania. Następny dzień to misyjna uroczystość odnowienia wiary w życie wiecznie. Ojcowie misjonarze omówili nam znaczenie miłosierdzia Bożego i jego działanie w naszym życiu. W środę była odprawiona Msza św. dla ludzi starszych i chorych połączona z sakramentem namaszczenia chorych. Tych, którzy z powodu podeszłego wieku lub ciężkiej choroby nie mogli przybyć do kościoła, ojcowie misjonarze odwiedzili w domach. Była i uroczystość poświęcona małżonkom, była mowa o miłości, wybaczeniu, zrozumieniu i poświęceniu dla drugiego człowieka. W czwartek podczas Mszy św. małżeństwa z naszej parafii odnowiły śluby małżeńskie. Był też dzień poświęcony Eucharystii, ojcowie podkreślali jej znaczenie w życiu chrześcijanina i podejście do uczestnictwa w Mszy św. Po homilii Ksiądz Proboszcz w obecności ludu Bożego przed Najświętszym Sakramentem prosił Boga o przebaczenie grzechów całej społeczności parafialnej.
      Misje święte były niezwykłym czasem refleksji, zastanowienia się nad swoim postępowaniem, nad tym, dokąd zmierzamy. Odnowiły w nas wiarę, umocniły ducha. Był to przede wszystkim czas pojednania z Bogiem przez sakrament spowiedzi świętej i człowiekiem poprzez uścisk dłoni i uśmiech. Temat rodziny był najszerzej podejmowany był podczas Misji Świętych, by na nowo osadzić nas na fundamencie chrześcijańskiej, katolickiej wiary. Każdy z nas miał możliwość zrewidowania swojej wiary, na nowo odkrywać zamysł Boga względem świata, czyli stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo Boże jako rodziny – mężczyzny i niewiasty uposażonych w święty dar przekazywania życia. Ojcowie misjonarze mówili o fundamentalnym darze, jaki ludzkość otrzymała od Boga – świętym darze przekazywania życia. Wielu z nas zrozumiało, że rodzice po Bogu to najwięksi nasi dobroczyńcy – człowiek wszystko otrzymuje od Boga poprzez posługę rodziców, gdyż z darem życia związane są od tego daru uzależnione wszystkie pozostałe dary, które możemy przyjąć i rozwijać, bowiem pod sercem matki rozpoczyna się życie, które nigdy już nie będzie miało końca. Mieliśmy możliwość zrewidowania stylu swojej rodziny – księża szczegółowo omawiali rolę ojca, matki, dziecka, dziadków, podkreślali szczególnie wartość relacji rodzinnych, ukazali pozytywne wzorce życia Bożym Prawem. Ojciec Bogusław z wielką troską dotykał tematu błogosławieństwa i przekleństwa w rodzinie, mówił o odpowiedzialności za wypowiadane słowo, konsekwencjach naszych grzechów, grzechów naszych przodków, słyszeliśmy o pojednaniu i przebaczeniu w rodzinie. Przestrzegano nas podczas nauk misyjnych przed zagrożeniami rodziny – materializmem, sektami, okultyzmem, ezoteryką, magią, spirytyzmem, wróżbiarstwem, uzdrowicielstwem okultystycznym. Mieliśmy możliwość zrewidowania pamięci o tych, którzy odeszli i za nich razem z naszymi kapłanami się modlić także na naszym cmentarzu.

      Dziękujemy prowadzącym misje święte za to, że w prostych słowach obrazowo  wyjaśniali nam zasady wiary katolickiej, docierali do różnych grup wiekowych poprzez  przejmujące realizmem przykłady, często oparte na własnym doświadczeniu. Ksiądz Bogusław w swoim nauczaniu skutecznie budził w nas pragnienie podjęcia realnej (tu i teraz) drogi nawrócenia, nie tylko odrzucenia zła, ale także dalszej walki ze złem przy pomocy łaski Bożej. Ojciec Janusz dzieląc się niezłomnością żywej wiary zachęcał do współpracy ze skuteczną dla nas w zbawczym wymiarze łaską Chrystusowego Krzyża. Przepowiadał on słowem mówionym i śpiewanym pobudzając nasz potencjał dobra. Wiara to w jego narracji ewangelizacyjnej ów kwas, który zakwasza, aby człowiek przestał żyć byle jak, a zaczął fermentować po Bożemu. Ujmował sprawy doczesne w perspektywie wiecznej z  konsekwencją chrześcijańskiego sensu życia, który nadaje wiara Kościoła katolickiego. Do codziennego optymizmu i uśmiechu, konsekwentnego wysiłku w pogłębianiu duchowości zachęcał ks. Łukasz.

      Misje były czasem otwarcia przed Bogiem, uspokoiły nasze serca uświadamiając nam, że jesteśmy kochani przez Boga. Jeżeli dobrze się wyspowiadaliśmy i szczerze przyjęliśmy Jezusa w Komunii Świętej, jeżeli powiedzieliśmy sobie: moje życie jest w rękach Pana Boga, i jeżeli ofiarowaliśmy to życie Jezusowi przez serce Maryi, to nie ma nic piękniejszego. Wsłuchiwaliśmy się sercem. To były dla nas Święte Dni, dni łaski, pogłębienia wiary, zawierzenia Panu Bogu.

   M10    M11     M12     

   M15     M13     M15

   

   M2     M2    M3       M4    M5    M6  

M7

  

 

 

 

Czym są MISJE PARAFIALNE ?

     Misje święte są szczególnym rodzajem otwartych rekolekcji. W parafii przeprowadza się je zazwyczaj co dziesięć lat. Misje to wyjątkowy czas szukania i poznawania Boga, odkrywania Jego miłości, otwierania przed Nim swego serca i rozpoznawania Jego woli w swoim życiu. To czas myślenia i refleksji, a niejednokrotnie rozrachunku z własnym sumieniem w obliczu prawdy o miłosierdziu Boga względem człowieka, względem mnie samego. To wreszcie czas naprawiania relacji z ludźmi, z którymi żyjemy, pracujemy, których kochamy i których nie akceptujemy, osób bliższych i dalszych naszemu sercu.

Misje to czas uświadomienia sobie, że jesteśmy kochani przez Boga, że On w swej niezmierzonej miłości posłał swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który na Krzyżu oddał swoje życie za każdego z nas, i że Jezus zmartwychwstał, abyśmy na mogli na wieki z Nim przebywać w Jego królestwie.

      Misje to czas odkrywania, że Jezus Chrystus przywrócił nam życie, wolność i godność dzieci Bożych przez swą ofiarę Krzyża, dał umocnienie pochodzące od Ducha Świętego, który udziela nam potrzebnych łask i darów.

       Misje to czas rodzenia się wdzięczności i tęsknoty za dobrym Bogiem, zwłaszcza w obliczu uświadomienia sobie swojej grzeszności i małości. To czas nawrócenia czyli do powrotu do Boga, zarówno tych osób, które uważają się za gorliwych chrześcijan, jak i tych, którzy prowadzą życie z dala od  Boga. Jest to więc czas uznania swoich win i wyznania grzechów, ale przede wszystkim czas powtórzenia za św. Pawłem i przyjęcia za swoje zdania, że Jezus jest Panem. To czas wyboru Boga jako swojego Pana i Zbawiciela, oddania Mu swojego życia, pójścia za Nim.

      Misje to czas modlitwy i sakramentów świętych: zwłaszcza pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Właśnie we wspólnocie Kościoła Pan Bóg daje nam dobre środowisko dla wzrostu wiary. Dlatego możemy razem dziękować Mu za otrzymane dary i doświadczenia, te dobre i te trudne, przepraszać Go za wszelkie przewinienia i wstawiać się za sobą nawzajem, możemy prosić o Jego obecność w naszym życiu, o prowadzenie, o wszelkie potrzebne łaski dla nas samych i dla współbraci.

      Misje to nie tylko czas wzrastania w wierze praktykujących wiernych, to przede wszystkim czas odzyskania wiary dla wątpiących i odrzucających Boga, dla tych,  którzy z powodu różnych doświadczeń stracili sens wiary,którzy wprost nie uważają się już za członków Kościoła, którzy lękają się przyznać do Boga ze względu na środowisko, w którym żyją i pracują, którzy pragną nawrócenia, ale brak im sił, aby zaufać Bożemu  miłosierdziu. To czas dla tych, którzy szukają swojego  miejsca także wśród ludzi i być może pragną wspólnie podjąć wysiłek trwania we wspólnocie. Misje to czas dawania świadectwa. Księża, misjonarze, czasami też osoby świeckie prowadzące nauki, rozważania i modlitwy misyjne to ludzie doświadczeni w wierze, ludzie, którzy doznali miłości Boga często  w skrajnie trudnych sytuacjach życiowych. Pragną oni teraz zaświadczyć o tym, czego Bóg dokonał w ich życiu, jak prowadził  ich do wolności w podejmowaniu decyzji, jak wyzwalał  z różnych uzależnień , jak leczył choroby duszy i ciała. I jak  nadal to wszystko czyni. Opowiedzą o wierze, nadziei  i miłości, płynących z raz podjętej i wciąż ponawianej decyzji ,że Jezus jest Panem ich życia i ich jedynym Zbawicielem.

 

 

ODWAGA ŚWIĘTOŚCI

Ty się wahasz? Ty się cofasz?
Ty się odważ świętym być!

     / Cyprian Kamil Norwid/

         Hasłem tegorocznego X Dnia Papieskiego, który obchodzimy 8 października są słowa: „Jan Paweł II - odwaga świętości”. Odwagę świętości ukazują wszyscy, którzy zostali wyniesieni na ołtarze. Są oni dla nas przykładem, że dążenie do świętości jest powołaniem każdego człowieka. Wielu jest świętych wyniesionych na ołtarze, ale są i tacy, których świętości nie dostrzeżono w ich prostym życiu. Święci zbliżają człowieka do Chrystusa. Pozbawiają uczą głębi. Świętym może zostać  każdy, kto tego pragnie i dąży odważnie w swym życiu do doskonałości. Trzeba tylko nieustannie podnosić się z upadków. W każdym miejscu i w każdym momencie nieść trud  codzienności w zgodzie z największymi wartościami. Tak jak wychowankowie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Kaletach, tak i każdy z nas ma w swoim życiu wiele bitew do wygrania, w których ściera się dobro i zło. Świętość polega na wyborze właściwej drogi,  do tego należy wciąż dążyć i dorastać. Ciągle pragnąć tej świętości, która jest łaską.

       W niedzielę 8 października br. o godz. 10.40 wychowankowie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Kaletach wraz z katechetką  p. Marią Domańską i  wychowawcą  grupy p. Anną Syposz  zaprosili  do naszego kościoła na program słowno - muzyczny  z okazji Dnia Papieskiego  pt. Odwaga świętości. Młodzi artyści zadedykowali program Janowi Pawłowi II.

          Program skupiał się na  wielkich postaciach, które mogą uczyć nas odwagi:m.in. Papieżu Janie Pawle II, bł. Maksymilianie Kolbe oraz bł. księdzu Jerzym Popiełuszko. Oni nie ulękli się, przeciwstawili się złu, które wydawało się nie do pokonania i dzięki swej postawie, modlitwie, wierze udało się im odmienić oblicze naszej ziemi. Wielkim problemem jest dzisiaj przyznawanie się do tego, że żyje się w zgodzie z wszystkimi wartościami chrześcijańskimi. 

        Młodzi aktorzy odważnie prezentowali świadectwo życia wielkich ludzi, przygotowali stroje zbliżające ich do prezentowanych postaci. Ks. Proboszcz Wojciech Ciosmak podziękował za wzruszającą prezentację i świadectwo przełamywania stereotypów, narzekanie na młodzież nie zawsze ma uzasadnienie, szukają swoich dróg, czasem się potykają, jednak mają otwarte serca gotowe na zmianę. Mają też mądrych pedagogów, którzy pokazują im prostą drogę ku wartościom.

 

PAP2        PAP3       PAP4      PAP6      

 

PAP8        PAP9    PAP10

 

 

 

 

Konkurs różańcowy

,,Różaniec – to skarb, który trzeba odkryć" wołał Jan Paweł II. Aby wołanie papieża nie poszło w zapomnienie, w  naszej parafii  ks.M. Niewiadomski ogłosił II już  konkurs  różańcowy na wykonanie ,,Najpiękniejszego Różańca" pt.: Różaniec w moim życiu i mojej rodziny. Celem konkursu było zainteresowanie dzieci modlitwą różańcową, przypomnienie jak piękną modlitwą jest modlitwa różańcowa i jednocześnie zachęcenie dzieci do częstego jej odmawiania. Konkurs polegał na przygotowaniu  różańców z dowolnego materiału. Do 1 października  można było  przynosić wykonane przez siebie lub przy pomocy rodziców różańce. Konkurs polegał na oryginalności pomysłu, dokładności wykonania, estetyki i treści zawartej w wykonanym dziele. Przy  tworzeniu różańców dzieci wykazały się ogromną pomysłowością,  do wykonania różańca wykorzystały najróżniejsze materiały. Mamy różańce z bułek,  suszonych grzybów , żołędzi, kasztanów, grochu, fasoli,  kostek cukru,  najprzeróżniejszych koralików. Piękne i kolorowe różańce wykonane także zostały także z  nakrętek plastikowych z krzyżem .   Wspaniale prezentowały się różańce z kolorowych koralików, klocków, guzików, kory drzewa. Ciekawy okazał sie również pomysł wykonania różańca ze śrubek metalowych. Widać było pomysłowość wielką, zaangażowanie i niesamowitą pracę. Cieszy także fakt, że niektóre prace wymagały pomocy rodziców. Wszystkim bardzo serdecznie dziękuję za tak liczny udział Konkursie, każda praca jest niesamowita i piękna.

 Wykonane różańce zostały wyeksponowane w naszym kościele.

R2R4    R3         R6  R5     R1

 

 

 

  

POMNIK ks. PAWŁA DROZDKA JUŻ STOI 

 

We wrześniu br. na naszym cmentarzu pojawił się pomnik nagrobny ks. Pawła Drozdka, proboszcza naszej parafii. Od śmierci śp. księdza minęło już ponad 70 lat. Po tym czasie wypełniła się jego ostatnia wola. Ks. Paweł Drozdek spoczął na cmentarzu wśród swoich parafian. Przypomnijmy, ks. infułat Paweł Pyrchała wraz z naszym ks. proboszczem Wojciechem Ciosmakiem podjęli się trudu realizacji ostatniej woli ks. Drozdka. W ich obecności 12 września 2016 r. na cmentarzu w Magdeburgu odbyła się ekshumacja szczątków.

Paweł Drozdek urodził się 11 stycznia 1878 r. w Ujeździe. Teologię studiował na Uniwersytecie Wrocławskim. Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1903 roku. Jako wikariusz często przenoszony był między parafiami (posługiwał m.in. w parafiach w Żorach, Wiseensee, Szczecinie, Świętochłowicach, Rybniku, Opolu, Mikulczycach). Działo się tak, ponieważ urzędnicy II Rzeszy Niemieckiej upatrywali w księdzu zagrożenie – na studiach bowiem aktywnie działał w „Kole Polskim”. Do  naszej parafii  ks. Paweł Drozdek trafił 1 października 1919 r. obejmując funkcję proboszcza. Od początku był szykanowany przez władze niemieckie, przeżył pobicie przez bojówkarzy i więzienie w Wołczynie. Zmarł 5 stycznia 1945 r. w więzieniu w Magdeburgu. Tam, w obecności sześciu magdeburskich księży, 11 stycznia został pochowany. 08.10.2016 r. odbył się  ponowny pogrzeb ks. Pawła Drozdka zgodnie z jego ostatnią wolą było, by został pochowany na cmentarzu wśród swoich parafian. 

Pamięć o tym wspaniałym duszpasterzu, który wiele lat  swojego życia poświęcił służbie kapłańskiej, jest ciągle żywa, nie tylko wśród parafian. W podzięce za wszystkie jego dokonania w budowie wspólnoty duchowej Ludu Bożego oraz troskę o sferę materialną parafii ufundowano mu pomnik nagrobny w miejscu wiecznego spoczynku.

Wdzięczność jest pamięcią serca. Ten materialny pomnik wzniesiony na grobie śp. Ks. Drozdka jest pamięcią parafian za jego lata gorliwej pracy, która zostawiła trwały ślad w żywej świątyni serc ludzkich. Pomnik nagrobny ks. Drozdka będzie do nas przemawiał, jego dziedzictwo  będzie żyło w sercach ludzkich wiarą i świadectwem postępowania chrześcijańskiego.

 

 PD

PD1

Urodziny Ks. Wikarego Damiana Cisło 

      Życzymy księdzu Damianowi błogosławieństwa Bożego i mocy Ducha Świętego na każdy dzień posługi w naszym Kościele, aby nigdy nie zabrakło Księdzu wytrwałości i odwagi w budowaniu naszego parafialnego Kościoła. Zapewniamy także, że nie zabraknie nam życzliwości i solidarnego wsparcia we wszystkich wspólnych troskach i poczynaniach, dla dobra naszej wspólnoty parafialnej.

A za św. Janem Pawłem II pragniemy powtórzyć:

„Niech nasza droga będzie wspólna,

niech nasza modlitwa będzie pokorna,

niech nasza miłość będzie potężna.

Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkich,

co się tej nadziei będą sprzeciwiać”.

 

D1

 DSC 5

 

DSC 6

 

DSC 12

 

DSC 23

 

DSC 26

 

DSC 30

 

DSC 25

 

I  Zawody Wędkarskie dla Liturgicznej Służby Ołtarza

      Młodzież podczas spotkań w Lednicy przechodzi przez wielką rybę i śpiewa piosenkę zatytułowaną ICHTIS o Chrystusie, którego starożytnym symbolem była ryba. Pierwsi chrześcijanie posługiwali się znakiem ryby kreśląc go na piasku  jako znak rozpoznawczy wyznawców Chrystusa.  Mając w pamięci  słowa  ewangelii o cudownym połowie ryb ks. M.Niewiadomski  zorganizował  17 września br. ministrantom i lektorom  I Ministranckie Zawody Wędkarskie. Ministranci zostali powołani przez Pana Jezusa do służby przy ołtarzu, dlatego dobrze się stało, że mogli przeżywać doświadczenie apostołów przy łowieniu ryb.

I  Zawody Wędkarskie dla Liturgicznej Służby Ołtarza zainicjował ks. M.Niewiadomski  we współpracy z Kołem Wędkarskim w Kaletach, podziękował także ministrantom  za dojrzałą rywalizację w łowieniu ryb. Wykazali  się oni  wędkarskimi umiejętnościami oraz niezbędną intuicją łowcy, który wie gdzie i jak zarzucić wędkę oraz potrafi rybę wyciągnąć z wody. Serdeczne podziękowania dla tych, którzy pomogli w zorganizowaniu tych zawodów, prezesowi koła p. Robertowi Kuder i kolegom z Koła Wędkarskiego oraz p. Grzegorzowi Krupie za ufundowanie grila uczestnikom zawodów. Na zwycięzców czekały okolicznościowe medale.

IMG 1

 

IMG 2

 

IMG 3

IMG 4

 

 

IMG 6

 

IMG 7

 

IMG 13

 

IMG 14

 

IMG 18

 

IMG 19

 

 

Pielgrzymka rowerowa do Sanktuarium Matki Bożej

 Trzykroć Przedziwnej w Rokitnicy

 

 

Doroczne pielgrzymki rowerowe stały się już tradycją Parafii pw. św. Józefa w Kaletach-Jędrysku. Co roku dziesiątki pielgrzymów gromadzą się przed kaletańską świątynią, aby wspólnie, na rowerach, wyruszyć na pielgrzymkową trasę. Za każdym razem pątnicy obierają inny cel. Dotarli już wspólnie m. in. przed oblicze Jasnogórskiej Pani, do Sanktuarium Matki Boskiej Leśniowskiej, do Bazyliki Matki Boskiej Piekarskiej, do Kościoła Matki Boskiej Lubeckiej, a także do Bramy Miłosierdzia w Klasztorze Ojców Oblatów. W tym roku za cel pielgrzymki pątnicy obrali Świątynię Matki Boskiej Jedności w dzielnicy Zabrza – Rokitnicy.

Tegoroczna pielgrzymka, w odróżnieniu do poprzednich, które odbywały się na początku lata, została zaplanowana na drugi weekend września. Pogoda w pierwszych wrześniowych dniach była bardzo niesprzyjająca, każdego dnia padały ulewne deszcze, pielgrzymi z obawą spoglądali na prognozy pogody, obawiając się w jaką pogodę przyjdzie im wyruszyć na pątniczą drogę. Jakież było zdziwienie wszystkich, gdy w pielgrzymkową sobotę 9 września, wyszło piękne słońce, które towarzyszyło uczestnikom pielgrzymki przez cały dzień. Zdecydowanie tego dnia Niebo było dla nas łaskawe.

Pielgrzymi zebrali się przed kaletańskim kościołem o godz. 7.30, gdzie przywitał ich błogosławieństwem ks. Damian. Potem głos zabrał odpowiedzialny za trasę pielgrzymki Grzegorz Kukowka, który objaśnił pątnikom trasę, którą tego dnia mieli podążać do Rokitnickiej Pani.

Po błogosławieństwie pielgrzymi uformowali 57-osobowy peleton i przez kaletańskie lasy wyruszyli na pątniczy szlak. Lasem dotarli do Tarnowskich Gór, gdzie, podzieleni na 3 grupy, przez miasto dojechali do Starych Tarnowic. Tutaj zostali ugoszczeni przez miejscową parafię gorącą herbatą i kawą. Gdy pielgrzymi posilili się, udali się do miejscowego zabytkowego kościoła p.w. św. Marcina, gdzie p. Kinga ze Stowarzyszenia Dzedzictwo przybliżyła im historię świątyni, a następnie spędzili chwilę na wspólnej modlitwie.

Ze Starych Tarnowic, pagórkowatym terenem, pielgrzymi wyruszyli w dalszą drogę, prosto do Centrum Szensztackiego w Rokitnicy. Na miejsce dotarli ok. godz. 11.00. W Rokitnicy zbierali się już znakomici goście, którzy przybyli na świętowanie 25-lecia obecności Zgromadzeń Szensztackich w Polsce. Pielgrzymi z Kalet mieli zaszczyt uczestniczyć we Mszy św. odprawianej przez samego Biskupa Jana Wieczorka . Po uroczystej Mszy św. na pątników czekał już poczęstunek – kawa, herbata, ciasto, a później również i kiełbaska z grilla. W międzyczasie pielgrzymi mogli wysłuchać historii obecności Instytutu Pań Szensztatu w Rokitnicy, a także wziąć udział w loterii fantowej. O godz. 15 pątnicy odmówili wspólnie Koronkę do Miłosierdzia Bożego, po czym wyruszyli w drogę powrotną do Kalet.

Droga ta wiodła tym razem przez Sportową Dolinę w Tarnowskich Górach, gdzie pielgrzymi przystanęli, aby podziwiać piękno tarnogórskiej ziemi i przecudne widoki na miejscowe „Dolomity”. Kolejnym przystankiem na trasie był Kościół Kamilianów przy Szpitalu w Tarnowskich Górach. Tu pątnicy przystanęli na chwilę wspólnej modlitwy i wyruszyli ponownie przez las do Kościoła w Kaletach.

Przed wjazdem do Kalet pielgrzymi ponownie uformowali peleton, aby wspólnie, zwartą grupą powrócić do rodzimej Świątyni. Tu podziękowali Bogu przed Najświętszym Sakramettem za pomyślny przebieg pielgrzymki .

Pielgrzymka organizowana była z inspiracji p. Beaty Halamus, przez Parafię św. Józefa w Kaletach-Jędrysku we współpracy z Urzędem Miasta w Kaletach i Sekcją Turystki Kolarskiej . Pielgrzymi podróżowali w jednolitych niebieskich koszulkach ufundowanych przez p. Klaudiusza Kandzię – Burmistrza Miasta Kalety, a wykonanym przez państwa Krupa. Piękne pamiątkowe zdjęcia możemy oglądać dzięki panom D. P.Fronczek.

Dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do zorganizowania i uświetnienia naszej pielgrzymki.

     

1R

 

2R

 

3R

 

9R 

 

6R

 

7R

 

12R

 

10R

/FOTO: Piotr i Dawid Fronczek/

rower

   Pielgrzymka rowerowa  do  Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej w Rokitnicy, które  znajduje się na terenie Instytutu Świeckiego Pań Szensztatu. Jest jednym z sześciu sanktuariów w Polsce. Poświęcone we wrześniu 2000 roku jako dar Ruchu Szensztackiego na dwutysiąclecie chrześcijaństwa. Długość trasy wynosiła  około 65 km  od Kalet przez Tarnowskie Góry-Repty Śląskie-Ptakowice- Górniki-Helenka-Rokitnica-Stolarzowice-Sucha Góra-Dolomity-Tarnowskie Góry-Miasteczko ŚL, do Kalet wrócili  o godz. 19.00  witani donośnymi odgłosami naszych dzwonów kościoła.

Patronat: Parafia pw. św. Józefa w Kaletach. Urząd Miasta Kalety.

 

 

Pielgrzymka na Dolny Śląsk

     Pielgrzymowanie na Dolnym Śląsku stwarza możliwość bycia jednocześnie i pielgrzymem, i turystą. Wędrując dolnośląskimi szlakami pielgrzymi naszej parafii podążali prastarymi ścieżkami, stąpali śladami milionów ludzi, którzy przed nimi tam szli, niosąc do świętych miejsc swe prośby, smutki, podziękowania. Każdy z nich na szlaku zostawił cząstkę siebie, tworząc niepowtarzalną atmosferę drogi i świętych miejsc.

     W dniach  5-7 sierpnia 2017 r. odbyła się  pielgrzymka parafialna na Dolny Śląsk. W gronie pielgrzymujących była spora grupa stałych bywalców pielgrzymek z ks. Michałem. Pielgrzymi wyjechali z Kalet o godz. 6.00 w sobotę podążając w kierunku Legnicy. Po przybyciu na miejsce poznali historię Legnicy, miasta stanowiącego główny sztab wojska niemieckiego, a potem armii rosyjskiej. Zwiedzili stare miasto, w którym widzieli Kościół Mariacki, Zamek Piastowski, fundamenty kaplicy, w której modliła się św. Jadwiga Śląska, dalej wieżę zegarów, fragmenty kaplicy św. Wawrzyńca i św. Benedykta, pomnik Jana Nepomucena i św. Jana Pawła II, kościół pw. św. Jana, Pałac Cysterski, Akademię Rycerską i Kolegium Jezuickie, kościół św. Jana Chrzciciela, Dom pod Przepiórczym Koszem. Na zabytkowym Rynku podziwiali kamienice mieszczańskie z zespołem „kramów śledziowych”, stary ratusz barokowy, monumentalną Katedrę Św. App. Piotra i Pawła, studnię z Neptunem i fontanną. W Sanktuarium Św. Jacka, kościele Cudu Eucharystycznego ogłoszonego 17 kwietnia 2016 r. przez Biskupa Legnickiego, uczestniczyli we Mszy św. i wysłuchali historii związanej z uznaniem niezwykłego zdarzenia. Dla wielu było to niesamowite przeżycie. W godzinach popołudniowych udali się na Pola Lednickie, gdzie zwiedzali kościół św. Jadwigi Śląskiej, klasztor, kościół pw. Trójcy Świętej, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą, w której zginął książę Henryk Pobożny, oglądali tam wizualizację przebiegu bitwy pod Legnicą w 1241 r. Wieczór upłynął im w Karpaczu, byli tam zakwaterowani w OW AGAWA i OW POD STOKIEM.

  W drugim dniu pojechali do Krzeszowa, gdzie udali się do Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, tam uczestniczyli we Mszy św. przed cudownym obrazem i wysłuchali koncertu organowego. Następnie widzieli Mauzoleum Piastów Śląskich, gdzie przy wejściu zadziwiły ich maszkary cmentarne oraz Kaplicę Marii Magdaleny, Kościół Św. Józefa i Muzeum Opactwa. Po południu przejazdem widzieli Wałbrzych i zwiedzali perłę Dolnego Śląska - Zamek Książ.

    Trzeci dzień rozpoczęli od  udziału we Mszy sw. w Kościele Nawiedzenia  Najświętszej Marii Panny w Karpaczu, by następnie udać się na  relaks w Parku Wodnym Tropikana, a potem  zobaczyć z bliska Świątynię Wang, norweski kościół o konstrukcji słupowo- ryglowej. W drodze powrotnej skierowali się do Skalnego Miasta w Czechach - Adršpach. To jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Czeskiej Republice, zachwyca nie tylko wspaniałymi formami skalnymi, jakie tylko natura może stworzyć, ale również specyficznym czeskim humorem. Spacerując wśród Gór Stołowych mogli poznać poczucie humoru dobrego Boga. Po trzydniowym zwiedzaniu Dolnego Śląska zmęczeni, pełni wrażeń, udali się w drogę powrotną do domu.
   Bóg zapłać Ks. Michałowi, ks.wikaremu z Miotka oraz p. Marcinowi Wypychowi za atmosferę, możliwość zobaczenia Pereł Dolnego Śląska i udział we wspólnej modlitwie. Dziękujemy wszystkim pielgrzymom za to, że łączyła wszystkich modlitwa i mieli możliwość radowania się wspólną obecnością, wzmacniając swoją wiarę i uświadamiając sobie, że był to dla nich wszystkich czas łaski i duchowego wzbogacenia.

/Foto: Gabriela Grund/

DSC00443.S     DSC00564

  DSC00513   DSC00630   DSC00463

 

DSC00474 1    

 

Czy potrafimy się zachwycać ?

 

DSC 0002J

 

          Folklorysta Józef Broda wraz z towarzyszącymi artystami: Dorotą Szyszkowska-Janiak (harfa), Zosią Janiak (harfa) i Marią Mitrosz (sopran) oraz kaletańskim chórem "Sonata" pod dyrygenturą Iwony Skop byli gośćmi w murach naszego kościoła. Serdecznie przywitał i przedstawił ich zebranym parafianom ks. Proboszcz Wojciech Ciosmak. W programie koncertu pn. Jak pachnie Bóg były nadzwyczaj ciekawe utwory inspirowane folklorem Podbeskidzia w oryginalnych aranżacjach, z użyciem unikalnych instrumentów ludowych, takich jak: trombita, okaryna, słomka, drumla, fujarki, gajdy i inne w połączeniu z klasycznymi. Pan Józef Broda, góral z Beskidów uwiódł nas wszystkich prostolinijnymi, mądrymi i szczerymi słowami oraz płynącymi z serca dźwiękami.

       Występ był filozoficznym spojrzeniem na otaczającą nas naturę i koncepcję życia z nią w symbiozie. J.Broda zachęcał do tego, żeby się zatrzymać, wtedy mamy szansę dostrzec kroplę wody przesuwającą się po nitce pajęczyny. Otwierają się wtedy uszy na dźwięki natury i odbierać możemy za darmo ptasie koncerty. To daje nam Bóg. Człowiek nie ceni tego, co dostaje. Życie jest piękne jak otaczająca nas natura. Żeby to zobaczyć -twierdził Broda- trzeba wejść w głąb samego siebie, trzeba stać się dzieckiem. Jest to warunek, ażeby zobaczyć Królestwo Niebieskie już tu na ziemi. Warunkiem koniecznym jest pokochanie samego siebie, a wówczas będziemy zdolni pokochać innych. To nas otworzy na świat.

            Doświadczyliśmy takich refleksji przy dźwiękach niesamowitej trombity, towarzyszyły jej dźwięki melodii wygrywanych na kobzie i innych drobnych przyrządach, z których pan Józef wyciągał przeróżne dźwięki. Pan Józef przekonywał, że człowiek ma do przekazania światu otwartą dłoń albo zaciśniętą pięść. To co przekazujemy światu, powraca do nas.

          Najważniejsza jest zawsze rodzina. Możesz mieć wszystko w sensie materialnym i być niezadowolonym z życia. Szczęścia nie daje wypracowana materia. Możesz mieć tylko dary natury ofiarowane przez Boga i cieszyć się pełnią życia. – to refleksje, jakie wypowiedział Józef Broda. Towarzyszył mu piękny głos sopranistki Marii Mitrosz oraz śpiew naszych chórzystów. Zachwycający był akompaniament harfistek . Finałem odniesienia była piękna pieśń „Ojcowski dom”. Józef Broda wraz z artystami zaprezentowali wysoki kunszt artystyczny. Muzyka w wykonaniu artystów była unikalna. Dla słuchaczy było to prawdziwe przeżycie wywołujące niezapomniane wrażenie. Wspólny śpiew wszystkich wykonawców i parafian zakończył to spotkanie, a stojąca owacja była wyrazem tej wspaniałej jedności, połączyła muzyków i słuchaczy.
         Koncert to wspólna inicjatywa Marcina Parysa, radnego powiatu tarnogórskiego i proboszcza naszej parafii. Dziękujemy także sponsorom, bez których koncert by się nie odbył. 

Projekt realizowany był przy współudziale Starostwa Powiatowego w Tarnowskich Górach oraz sponsorów: ALMO Adam Olszowski FOTOIDRUK Damian Zymela FRAMAR Maria i Franciszek Jagusiak HEMARPOL Kalety Michał i Anna Parys Restauracja FIGARO Joanna i Jacek Olek TECHPLAN Grzegorz Guder UNI-METAL Joanna Michalska.

 I

DSC 0007J      DSC 0031J

 

DSC 0010J

 

DSC 0021J

 

 

Zachęcamy do lektury artykułu o koncercie i obejrzenie zdjęć na stronie  http://www.powiat.tarnogorski.pl/node/6745 

 

 

 

 

 

 

 NA  DOLNYM  ŚLĄSKU... I NIE TYLKO!

                    Pielgrzymka parafialna 5-7 sierpień 2017

 Sobota 5 sierpień 2017

  6.00 – wyjazd kościół w Jędrysku Legnickie Pola, zwiedzanie: Barokowa Bazylika pw. św. Jadwigi z dawnym klasztorem Benedyktynów, kościół pw. Trójcy Świętej, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą, w której zginął książę Henryk Pobożny, spacer Legnica, Sanktuarium Św. Jacka, kościół Cudu Eucharystycznego ogłoszonego 17 kwietnia 2016 r. przez Biskupa Legnickiego, osobista modlitwa, Msza Św. Legnica, zwiedzanie stare miasto: monumentalna Katedra Św. App. Piotra i Pawła, fontanna Neptuna, ratusz staromiejski, historyczne domki zwane „Kramami Śledziowymi”, historyczne zabudowania, Teatr Miejski, Aleja NMP, pomnik Św. Jana Pawła II, Kościół       Ewangelicki Maryi Panny, czas wolny 19.00 – Karpacz, zakwaterowanie w OW AGAWA, obiadokolacja

Niedziela 6 sierpień 2017

  7.45 – śniadanie: Krzeszów, Sanktuarium MB Łaskawej, Msza Św. przed cudownym obrazem;  zwiedzanie: Bazylika (Europejska Perła Baroku), Kościół Św. Józefa, Mauzoleum Piastów Śląskich, Kaplica Marii Magdaleny, Muzeum Opactwa czas wolny (modlitwa prywatna oraz indywidualne zwiedzanie) Wałbrzych, Zamek Książ – zwiedzanie trzeciego co do wielkości zamku w Polsce 
18.00 – Karpacz, obiadokolacja  Relaks w Parku Wodnym Tropikana, Hotel Gołębiewski

Poniedziałek 7 sierpień 2017

  7.45 – śniadanie Msza Św. w kościele parafialnym pw. NMP Karpacz, zwiedzanie kościół parafialny pw. Nawiedzenia NMP z 1910 r., zespół kościoła „Wang” (kościół ewangelicki, drewn., z pocz. XIII w., l. 1842-45 oraz cmentarz z murem oporowym)  Skalne Miasto, Adršpach jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Czeskiej Republice, zachwyca nie tylko wspaniałymi formami skalnymi jakie tylko natura może stworzyć ale również specyficznym czeskim humorem.

ok. 22.00 – przyjazd do Kalet

Cena: 360,00 zł / osobę

Cena obejmuje:

- przejazd autokarem LUX z TV i WC

- zakwaterowanie: Karpacz, OW AGAWA w pokojach 2 i 3 osobowych z łazienkami, TV

- 2 śniadania, 2 obiadokolacje

- bilety wstępu na wszystkie w/w atrakcje

- opieka pilota oraz przewodników na miejscu

- ubezpieczenie NNW

 

 

Decyzją Księdza Biskupa Gliwickiego  z dniem 28 sierpnia br. ks. Michał Wąs

kończy posługę duszpasterską w naszej parafii. Został on skierowany do
parafii Krzyża Świętego w Bytomiu Miechowicach.


DSCF1086   

Księdzu Michałowi składamy serdeczne podziękowania za 3 lata posługi duszpasterskiej w naszej parafii.  Dziękujemy za każdą sprawowaną Eucharystię, za pouczające słowa kierowane do nas w czasie homilii.Składamy serdeczne „Bóg zapłać” za czas poświęcony pojednywaniu nas z  Bogiem w sakramencie pokuty, za modlitwę, błogosławieństwo, udzielone sakramenty oraz za wszystkie łaski, które dzięki Twojej posłudze otrzymaliśmy od Pana.
Niech Jezus Chrystus obdarza Księdza swoim Błogosławieństwem oraz wytrwałością w dalszej posłudze kapłańskiej, Maryja Matka Kapłanów niech obdarza  swoją miłością, a nasz patron św. Józef i św. Jan Paweł II niech orędują za Księdzem w niebie. Życzymy zdrowia i życzliwych ludzi na dalszej kapłańskiej drodze.

 

 DSCF1092     DSCF1101

 

DSCF1106    DSCF1111

 

DSCF1114     DSCF1125

 

DSCF1131       DSCF1137

 

DSCF1143         DSCF1149

 

DSCF1153         DSCF1157

 

 

100 rocznica objawień fatimskich

 
zapraszamy do udziału 

w pielgrzymce do miejsca objawień w Fatimie, 

w którym Maryja przestrzegała świat i wzywała do nawrócenia

7- 19 września 2017r.

 
 
Na Maryjnym szlaku
 
Propozycja pielgrzymki dla osób chcących poznać wszystkie najważniejsze Sanktuaria Maryjne Europy. Trasa pielgrzymki umożliwia nawiedzenie   wspaniałych miejsc kultu Maryjnego, do których corocznie pielgrzymują miliony ludzi z całego świata.
 

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału pielgrzymce w 100 - rocznicę Objawień Fatimskich w 2017 roku!  Wraz z całym Kościołem chcemy być w tym mieście, gdzie 13 maja 1917 roku rozpoczęły się objawienia, których przesłanie jest wciąż aktualne. Program pielgrzymki kładzie szczególny nacisk na zwiedzanie miejsc związanych z tym wyjątkowym wydarzeniem, ale również pozwala poznać inne niezwykłe miejsca. 13- dniowa wyprawa na Półwysep Iberyjski umożliwia również nawiedzenie sanktuarium Hiszpanii – Santiago de Compostela.
Dlaczego warto wybrać się na pielgrzymkę?
Pielgrzymka to szczególny czas dla rozwoju duchowego i umocnienia wiary.
Nawiedzisz najważniejsze sanktuarium Portugalii – Fatimę.
Każdy uczestnik pielgrzymki ma zapewnioną opiekę duchową.
Będziesz mógł pomodlić się przy grobie św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela.
Nawiedzisz ponad to: Sanktuarium Maryjne w La Salete oraz Sanktuarium w Lourdes.
Kilkugodzinny pobyt nad Oceanem Atlantyckim pozwoli Ci nabrać sił do dalszego zwiedzania.
Pielgrzymka to także doskonały czas na nawrócenie, walkę ze swoimi słabościami, rachunek sumienia czy dziękczynienie Bogu za doznane łaski. Wielu pielgrzymów doznaje szczególnych łask, dojrzalej rozumie prawdy wiary, odczuwa ogromną radość, doświadcza Bożego miłosierdzia.
Dlaczego należy być w Fatimie?
Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej, gdzie przybywa co roku ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata. W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy, poczynając od 13 maja 1917 roku. Świadkami objawień było troje pastuszków - Franciszek i Hiacynta Marto oraz Łucja dos Santos. W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Orędzie z Fatimy, nazywane tajemnicami fatimskimi, to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. 
Dlaczego w programie znajduje się Santiago de Compostela?
Santiago de Compostela - miejsce spoczynku św. Jakuba Apostoła już od średniowiecza jest jednym z najważniejszych świętych miejsc chrześcijaństwa obok Rzymu i Jerozolimy. Szczątki św. Jakuba zostały tam przeniesione z Jerozolimy w VII wieku i od tej pory Santiago de Compostela słynie z uzdrowień. Pielgrzymkę do tego miejsca od wieków podejmowano w celu odpokutowania grzechów. Nawiedzenie sanktuarium było i jest znakiem pragnienia przemiany życia.

  

Fatima 1

 

Fatima 2

 

Fatima 3

 

 

 

   Fatima 4

 

 

 

        60. rocznica święceń kapłańskich ks. Leona Kachla

   

    Ks. Leon Piotr Kachel (o. Czesław OSPPE) urodził się 28 czerwca 1931 roku, dokładnie w dniu 27 urodzin swojej matki Weroniki, w Kaletach. Jego ojciec, Stanisław Kachel, zmarł w wyniku wypadku przy pracy dwa miesiące po narodzinach Leona.Miał dwie siostry: Gertrudę Misiudę mieszkającą w Kaletach, która ma obecnie 89 lat, oraz Cecylię, która zmarła w wieku 6 lat. Wychowywał się pod opieką babci ze strony matki, pomagając jej w gospodarstwie aż do ukończenia szkoły średniej.  Po przyjęciu do seminarium Ojców Paulinów Leonowi nadano imię Czesław. Studiował filozofię w Krakowie oraz teologię w Warszawie. 29 czerwca 1957 roku w sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej został wyświęcony na kapłana przez kard. Stefana Wyszyńskiego, ówczesnego prymasa Polski. Jego droga życia kapłańskiego wiodła przez: Leśniów, Brdów, Leśną Podlaską, Kraków - Skałkę, Oporów i Częstochowę.    

      O. Czesław uczył katechezy aż do 1976 r., kiedy to wyjechał do Stanów Zjednoczonych.Po trzyletnim pobycie w USA i nauce j. angielskiego trafił do Rhode Island. Ks. Peter Narewski poinformował go, że diecezja Providence poszukuje kapelana szpitalnego i tak 8 grudnia 1979 r. rozpoczął posługę
w szpitalu w Newport, gdzie służył 7 lat. Następnie został mianowany proboszczem parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Coventry, a trzy lata
później powierzono mu funkcję kapelana w szpitalu Św. Józefa i Matki Bożej Fatimskiej w Providence. Służył tam przez prawie 30 lat, aż do przejścia na emeryturę. Obecnie mieszka w domu  księży emerytów Św. Jana Vianneya w sąsiedztwie seminarium duchownego w Providence.

     Ks. Leon Czesław Kachel w tym roku obchodzi 60. rocznicę święceń kapłańskich. Z tej okazji w niedzielę 25 czerwca w kościele pw. św. Wojciecha w Providence o godz. 15:00 zostanie odprawiona dziękczynna Msza św. Po Mszy św. odbędzie się okolicznościowe przyjęcie w Royal Buffet. Niech Dobry Bóg udzieli Mu swojego błogosławieństwa na dalsze lata życia, a Matka Boża Częstochowska, którą tak ukochał, wyprasza mu potrzebne łaski na czas zasłużonej emerytury.

 

Rocznica Święceń Kapłańskich....

 

      Maj i czerwiec to nie tylko czas Nabożeństw do Matki Bożej i Serca Pana Jezusa, ale to czas kiedy kapłani świętują swoje rocznice Święceń Kapłańskich. Dziś 16 czerwca 2017 r. kolejną rocznicę świeceń kapłańskich obchodził nasz ks. Proboszcz W.Ciosmak. W maju takie rocznice obchodzili ks. Wikarzy.
Święty Papież Jan Paweł II w swej książce o powołaniu kapłańskim napisaną w 50. rocznicę swoich święceń kapłańskich „Dar i Tajemnica” napisał: „Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z kapłanów doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Powołanie jest tajemnicą Bożego wybrania: „Nie wyście mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał”.

Księże Proboszczu! Z okazji kolejnej rocznicy święceń kapłańskich życzymy obfitych łask Bożych na dalsze lata kapłańskiego posługiwania. Niech Pan Bóg obdarzy Cię zdrowiem, mocą i siłą,a Maryja niech wstawia się za Tobą o potrzebne łaski, otaczając płaszczem swej opieki.

 

margaretki

         

                                                                                                                                                                                             Boże Ciało

 

 

DSC 0055B      DSC 0061B

     Uroczystości Ciała i Krwi Pańskiej rozpoczęły się Mszą świętą w naszym  kościele. Następnie wyruszyła uroczysta procesja. Uczestniczyli w niej licznie zgromadzeni  wierni.  Zgodnie z tradycją, dziewczynki sypały kwiaty. Wierni przeszli ulicami naszego miasta zatrzymując się przy czterech ołtarzach. Ostatni znajdował się przy kościele. Procesja Bożego Ciała, tak jak każda Msza święta czyni z jej uczestników wspólnotę, jedność. Składając świadectwo wiary i jedności stajemy się wiarygodni wobec innych, zwłaszcza tych, którzy pozostali w domach.. Procesja nie jest  tylko drogą do Pana, ale drogą z Panem. Człowiek tylko wtedy odnajduje drogę życia, kiedy „pozwala się prowadzić Temu, który jest dla nas Chlebem i Ciałem. Na zakończenie zostało udzielone wiernym błogosławieństwo. Parafianom, którzy przygotowali ołtarze, a także tym wszystkim, którzy przyczynili się do godnego  przeżycia procesji Bożego Ciała: kapłanom, służbie liturgicznej i porządkowym,  orkiestrze, pocztom sztandarowym, strażakom niosącym baldachim  i wszystkim, którzy  udekorowali domy - serdeczne Bóg zapłać.

 

DSC 0066B    DSC 0076B

DSC 0069BC   

 

 

 

 

 

PONIŻEJ PLAN PILGRZYMKI

A NA DOLNYM ŚLĄSKU... I NIE TYLKO!

Pielgrzymka parafialna 5-7 sierpień 2017 r.

 

___________________________________________________________________________________

URODZINY KS. WIKAREGO

 

DSC 0027M

W  niedzielę  11 czerwca 2017 r. swoje 35. urodziny obchodził nasz wikary ks.Michał Wąs. Ksiądz  Michał sprawował o godz. 9.30  Mszę św. w swojej intencji, modlił się także za swoich bliskich i za parafian. Na Eucharystii zgromadzili się parafianie, przybyły  tez  dzieci . Uroczystość uświetniły poczty sztandarowe  Marianek . Na zakończenie Mszy św.  życzenia Księdzu  Michałowi  składali ministranci, Marianki, była  specjalna dedykacja muzyczna i życzenia od pielgrzymów, były życzenia  od  władz miasta, przedstawicieli szkoły podstawowej, Róż Różańcowych, młodzieży, Odnowy w Duchu Świętym, Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.. Życzenia złożył Ksiądz  Proboszcz W.Ciosmak. Nawiązując do  św. Pawła, życzymy Solenizantowi między innymi, aby mógł kiedyś powiedzieć tak jak św. Paweł w Drugim Liście do Tymoteusza : W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia…” Na zakończenie zaśpiewano  Księdzu  Michałowi radosne "Życzymy, życzymy".

 

 DSC 0018M

 

DSC 0019M

 

DSC 0024MDSC 0021M     

 

DSC 0020M

 

DSC 0016M

0001 6

 

 

 

Pielgrzymka dzieci komunijnych do Leśniowa

 

DSCF8811    DSCF8818

 

       W drugi dzień Zielonych Świąt  5 czerwca 2017 r. dzieci komunijne naszej parafii pod opieką ks.Proboszcza  Wojciecha Ciosmaka wzięły udział w wyjeździe wycieczkowo- pielgrzymkowym. Uczestnicy nawiedzili Sanktuarium NMP Patronki Rodzin w Leśniowie, gdzie spędzili czas na modlitwie podczas Mszy sw. w ich intencji i intencji ich rodzin oraz spacerze po obszarze przyklasztornym, podziwiając piękną scenerię.

"...rodzina jest pierwszą szkołą miłosierdzia, ponieważ to tam jesteśmy kochani i tam uczymy się kochać, doświadczamy przebaczenia i uczymy się przebaczać".

Rozważając te słowa papieża Franciszka u stóp Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin wzywali jej wstawiennictwa za ich rodziny. Pielgrzymka dzieci pierwszokomunijnych z naszej parafii do Leśniowa była uwieńczeniem całorocznej pracy - duchowego przygotowania do pełnego uczestnictwa we Mszy świętej oraz białego tygodnia, w którym uczestniczyły dzieci. Mamy nadzieję, że zapamiętają ten dzień, a ich przyjaźń z Jezusem Eucharystycznym będzie trwać przez całe życie. Pielgrzymka była też okazją do poznania wielowiekowej historii sanktuarium, o której opowiadał neoprezbiter. Przy tej okazji dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, by pielgrzymka ta mogła się odbyć. Znalazł się też czas na wspólne ognisko z pieczeniem kiełbasek i inne rozrywki. Wszystkim uczestnikom za mile, wspólnie spędzony czas i wielką radość serdecznie dziękujemy!

 

DSCF8825    DSCF8827

 

DSCF8831L    DSCF8833

 

DSCF8835      DSCF8841

 

DSCF8842      DSCF8889

 

DSCF8900   DSCF8893

 

DSCF8900      DSCF8903

 

DSCF8907     DSCF8931

 

DSCF8934      DSCF8956

 

 

A  NA  DOLNYM  ŚLĄSKU... I NIE TYLKO!

Pielgrzymka parafialna 5-7 sierpień 2017

Sobota 5 sierpień 2017

  6.00 – wyjazd kościół w Jędrysku Legnickie Pola, zwiedzanie: Barokowa Bazylika pw. św. Jadwigi z dawnym klasztorem Benedyktynów, kościół pw. Trójcy Świętej, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą, w której zginął książę Henryk Pobożny, spacer Legnica, Sanktuarium Św. Jacka, kościół Cudu Eucharystycznego ogłoszonego 17 kwietnia 2016 r. przez Biskupa Legnickiego, osobista modlitwa, Msza Św. Legnica, zwiedzanie stare miasto: monumentalna Katedra Św. App. Piotra i Pawła, fontanna Neptuna, ratusz staromiejski, historyczne domki zwane „Kramami Śledziowymi”, historyczne zabudowania, Teatr Miejski, Aleja NMP, pomnik Św. Jana Pawła II, Kościół       Ewangelicki Maryi Panny, czas wolny 19.00 – Karpacz, zakwaterowanie w OW AGAWA, obiadokolacja

Niedziela 6 sierpień 2017

  7.45 – śniadanie: Krzeszów, Sanktuarium MB Łaskawej, Msza Św. przed cudownym obrazem;  zwiedzanie: Bazylika (Europejska Perła Baroku), Kościół Św. Józefa, Mauzoleum Piastów Śląskich, Kaplica Marii Magdaleny, Muzeum Opactwa czas wolny (modlitwa prywatna oraz indywidualne zwiedzanie) Wałbrzych, Zamek Książ – zwiedzanie trzeciego co do wielkości zamku w Polsce
18.00 – Karpacz, obiadokolacja  Relaks w Parku Wodnym Tropikana, Hotel Gołębiewski

Poniedziałek 7 sierpień 2017

  7.45 – śniadanie Msza Św. w kościele parafialnym pw. NMP Karpacz, zwiedzanie kościół parafialny pw. Nawiedzenia NMP z 1910 r., zespół kościoła „Wang” (kościół ewangelicki, drewn., z pocz. XIII w., l. 1842-45 oraz cmentarz z murem oporowym)  Skalne Miasto, Adršpach jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Czeskiej Republice, zachwyca nie tylko wspaniałymi formami skalnymi jakie tylko natura może stworzyć ale również specyficznym czeskim humorem.

ok. 22.00 – przyjazd do Kalet

Cena: 360,00 zł / osobę

Cena obejmuje:

- przejazd autokarem LUX z TV i WC

- zakwaterowanie: Karpacz, OW AGAWA w pokojach 2 i 3 osobowych z łazienkami, TV

- 2 śniadania, 2 obiadokolacje

- bilety wstępu na wszystkie w/w atrakcje

- opieka pilota oraz przewodników na miejscu

- ubezpieczenie NNW

 

 

ŚPIEW SERCA DLA MATKI 

 

DSC 0821                               

     Miesiąc maj to szczególny czas poświęcony Maryi, Matce Jezusa. Śpiew to specyficzna forma pokazywania innym swojego wnętrza, wyzwala w nas energię, poprawia nastrój i łączy ludzi. Szczególnie gdy brzmi dla osoby każdemu najbliższej – dla MATKI. Moc tych dobrych emocji można było doświadczyć w niedzielne popołudnie  28 maja  br. w naszym kościele podczas koncertu pieśni Maryjnej, w którym wystąpił Pan JACEK KIEROK. Artysta jest doskonale znany z telewizji TVS, skąd emitowane są jego piosenki podczas Koncertu Życzeń. Koncert w naszym kościele był zorganizowany z okazji Dnia Matki i 100- lecia Objawień Fatimskich.  J.Kierok w swoim dorobku ma wiele płyt, na których - oprócz repertuaru świeckiego - można usłyszeć piosenki religijne. W życiu i śpiewie towarzyszy mu żona Jolanta, upiększając swoją aksamitną barwą głosu wykonywane piosenki. Koncert religijny odbył się we wzmocnionym składzie. Brat Jacka - Janusz Kierok oraz kuzyn Adam Pyka wzbogacili brzmienie wokali.  Śpiewali razem po to, by cieszyć zgromadzonych w naszym kościele parafian swoją muzyką. Zaprezentowane podczas dwugodzinnego koncertu pieśni maryjne pokazały fenomen muzyki religijnej i ukazały piękno muzyki inspirowanej duchem  miłości do Maryi i każdej naszej MATKI. Do tego nawiązał ks. Marek Niewiadomski dedykując wraz z bukietem róż koncert swojej mamie, podziękował także wszystkim, którzy pomogli mu w organizacji koncertu J.Kieroka. Przywołał tu słowa św. Jana Pawła II:  „Człowiek jest wielki nie przez to co posiada, lecz przez to, kim jest, nie przez to co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”. Mogliśmy usłyszeć w wykonaniu artystów  m.in. takie znane utwory jak  Barka, Santa Maria, Ojcze Święty błogosław nam, Anioł Pański, Maryjo, Tyś naszą nadzieją, Czarna Madonno, O Matko Piekarska, Dzieckiem Bożym Jestem Ja, Sierra Madre.  J.Kierok udowodnił też, że jest nie tylko mistrzem śpiewania, ale również prowadzenie konferansjerki. Muzyka i śpiew były przeplatane opowieściami z życia artysty i anegdotami. Na zakończenie w imieniu matek wykonawcom podziękowała p. Stefania Marciniak-Mocek – pomysłodawczyni koncertu J.Kieroka w naszym kościele. Zaskoczeniem było osobiste podziękowanie muzyka dla jednej z parafianek, która podczas koncertu wtórowała śpiewem wykonawcom.
       Po koncercie ks. Niewiadomski dziękował grupie muzyków za tak wspaniały występ i ocieplenie matczynych serc, były też spontaniczne brawa od publiczności. A potem jeszcze możliwość zakupienia płyt J.Kieroka i rozdawanie przez artystę autografów. Dziękujemy całemu Zespołowi, że w to niedzielne majowe popołudnie, uczestnicząc w koncercie, mogliśmy być bliżej naszej ukochanej Matki Maryi i w ten sposób oddawać Jej należną cześć i chwałę.
    Wspominając ten piękny koncert, warto przytoczyć słowa Paltona, że „potęga Dobra schroniła się w naturze Piękna”, bowiem pomimo pięknej pogody zachęcającej do spacerów publiczność dopisała, za co wszystkim podziękował J.Kierok. Podziękował również Ks. Proboszczowi W.Ciosmakowi za życzliwość  i umożliwienie organizacji koncertu. Maj jest najpiękniejszym miesiącem nie tylko dlatego, że przyroda pokazuje wtedy całe swoje piękno: zakwitają drzewa, krzewy i kwiaty. Maj jest najpiękniejszym miesiącem także dlatego, bo poświęcony jest najpiękniejszej pod względem duchowym kobiecie – Maryi. Niech piękno pieśni maryjnych, wykonywanych przez J.Kieroka, pozostanie dla nas nie tylko przeżyciem estetycznym, ale sprawi, że duchowo staniemy się piękniejsi i lepsi.
    Bóg zapłać ks. Markowi Niewiadomskiemu za organizację tego pięknego koncertu.

                                                                                                                              

 DSC 0770

 

DSC 0811

 

DSC 0783

 

DSC 0850

 

DSC 0855

 

DSC 0861

 

DSC 0864

 

DSC 0881

 

Kierok

 

 

 

Katolicka Młodzież naszej parafii wraz z ks. Markiem

Niewiadomskim zaprosili w piątek 26 maja br. do czuwania

z Maryją pod Krzyżem.

 

czuw.2017

 

 

Parafianie byli zaproszeni, by zatrzymać się pod krzyżem z Maryją.

Życie Maryi jest dla nas przykładem pielgrzymowania z wiarą przez życie. Ona trwała przy Bogu aż po krzyż. Popatrzmy na drogę wiary Matki Boga. Już moment samego zwiastowania był dla Maryi próbą wiary. Ona jednak umiała zgodzić się, że Bóg jest większy od Jej niepewności i duchowych rozterek. Byliśmy zaproszeni do tego, byśmy powrócili pod krzyż. – Drzewo Życia, na którym zawisło nasze Zbawienie – Jezus Chrystus. On nas zawsze wiedzie ku zmartwychwstaniu Razem z Maryją, naszą Matką, była okazja wejścia w tę błogosławioną chwilę, w której Bóg Ojciec wydał ludzkości swego Umiłowanego Syna i uczynił z Niego dar dla całego świata. Pod krzyżem Jezusa  stoją  wszyscy ludzie oczekujący zbawienia, uczący się od Maryi, jak przyjmować wolę Ojca, który nieraz prowadzi nas przez bolesne i trudne doświadczenia. Kolejny raz powierzaliśmy Jej wszystkie niepokoje, nadzieje i prośby, zwłaszcza tę najważniejszą, byśmy nigdy nie oddalili się od Jezusa, który jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem.

 

 

 

I KOMUNIA ŚW. W NASZEJ PARAFII

 

           21 maja br. 51 dzieci klas trzecich z naszej parafii pierwszy raz przyjęło do swego serca Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Przygotowywały się one do przyjęcia sakramentu pokuty i Eucharystii przez trzy lata podczas katechezy. Ostatnie tygodnie były przeżyciem wyjątkowym dla dzieci i rodziców ze względu na bezpośrednie przygotowania do przyjęcia tych sakramentów. Oczekiwanie na dzień I Komunii Świętej było przepełnione radością, śpiewem, Uroczyste przyjęcie Chrystusa ukrytego w Eucharystii odbyło się w scenerii maryjnej – dzieci pierwszokomunijne w stulecie objawień fatimskich pokłoniły się Matce Bożej Fatimskiej i obiecały, że będą kwiatami w Jej ogrodzie. Dekoracje stanowiły i białe gołąbki pokoju tak tajemniczo przyciągane przez figurę Matki Bożej z Fatimy w wielu miejscach świata, gdzie pojawiała się Jej figura.  Zdarza się, że ptaki te wzlatują to tu, to tam, siadając na upatrzonych miejscach, po czym powracają zawsze w pobliże figury. Tak i dzieci komunijne karmiąc się Ciałem Jezusa, którego przyjęli do swego serca, będąc kwiatami z Bożym Ogrodzie, zawsze niech powracają do Matki Bożej. Uroczystą Mszę św. sprawował ks. Proboszcz Wojciech Ciosmak wraz z dwoma zaproszonymi kapłanami. Podczas nabożeństwa popołudniowego dzieci podziękowały Jezusowi, że przyszedł do ich serc, kapłanom oraz rodzicom za wychowanie.

     W poniedziałek uczestniczyli we Mszy św. w intencji misji i złożyli dary dla dzieci misyjnych.   Życzymy dzieciom, by przygoda wspólnej wędrówki z Jezusem trwała przez całe życie.

 

 

 

DSC 0145

 

    DSC 0370

DSC 0291

 

DSC 0650

 

DSC 0664

 

 DSC 0514

 

DSC 0287

 

DSC 0218

 

DSC 0380 

 

DSC 0515

 DSC 0505

 

DSC 0699

 

DSC 0622 

 

DSC 0614

 

 100  - LECIE OBJAWIEŃ W FATIMIE

 

0001F

 

 

               W sobotę 13 maja 2017 r. obchodziliśmy   100. rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie.  Od ponad dwudziestu lat w  naszej parafii  tego  dnia o godz. 19.30  odbywa się nabożeństwo fatimskie , zawierające w sobie modlitwę różańcową, będącą wyrazem naszej wiary, podobnie jak głęboka była wiara dzieci fatimskich. Po  wprowadzeniu figury Marki Bożej Fatimskiej i odmówieniu modlitwy różańcowej była  Msza św. z procesją wokół kościoła. Po jej zakończeniu  wspólnie odśpiewaliśmy apel jasnogórski, by  na zakończenie śpiewając Matce Bożej piosenkę na dobranoc  ucałować  relikwie. W homilii ks. Proboszcz W. Ciosmak  nawiązał do wydarzeń w Fatimie, wskazał na wartość wiary czystej, wiary na wzór  dzieci fatimskich.  

„Jestem Matką Bożą Różańcową. Trzeba w dalszym ciągu codziennie odmawiać Różaniec” – powiedziała Maryja dzieciom w Fatimie 13 października 1917 r.

 To wezwanie do modlitwy różańcowej Matka Boża powtarzała podczas każdych comiesięcznych objawień od 13 maja 1917 r. Maryja kierowała te słowa do dzieci, które nie tylko wiedziały, jak się odmawia Różaniec, ale często to czyniły, nauczone takiej postawy w domu rodzinnym.

 

IMG 1242      IMG 1239

 

Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej. Co roku przybywa tam ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata! W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy od 13 maja do 13 października 1917 roku. Świadkami objawień było troje dzieci, pastuszków – Franciszek (9 lat), Hiacynta Marto (7 lat) oraz Łucja dos Santos (10 lat).

Z objawieniami w Fatimie wiążą się tzw. trzy tajemnice fatimskie. Dwie z trzech wizji zostały zapisane i upublicznione w 1941 roku na polecenie biskupa Fatimy. Ostatnią, trzecią tajemnicę, wokół której narosło wiele kontrowersji i legend, św. Jan Paweł II przedstawił światu dopiero podczas swojej wizyty w Fatimie w maju 2000 r.

Objawienia Fatimskie

W pierwszym objawieniu Matka Boża opowiedziała dzieciom o raju, czyśćcu i cierpieniach jakie będą musiały znieść, aby wyjednać nawrócenie grzeszników. Radziła im odmawiać różaniec w intencji zakończenia wojny. To objawienie dotyczy także ustanowienia nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. Miało ono zostać formą wynagrodzenia Bogu grzechów ludzkości. Piękna Pani prosiła dzieci, by przez sześć kolejnych miesięcy przychodziły w to samo miejsce w ten sam dzień, o tej samej porze. Obiecała, że podczas ostatniego spotkania wyjawi  kim jest i czego pragnie.

Podczas drugiego objawienia Matka Boża poprosiła dzieci, żeby codziennie odmawiały po pięć dziesiątek Różańca. Na pytanie Łucji odpowiedziała także, że jej kuzyni wkrótce trafią do nieba, jednak ona sama będzie musiała jeszcze poczekać, ponieważ ma do wykonania zadanie – upowszechnienie kultu Niepokalanego Serca Matki Bożej. Tak też się stało – Franciszek i Hiacynta zmarli niedługo po zdarzeniach opisywanych jako doznanie objawień. Święty Jan Paweł II beatyfikował oboje 13 maja 2000 roku. Łucja z kolei wstąpiła do zakonu karmelitanek, zmarła w 2005 r. Trwa jej proces beatyfikacyjny.

Trzecie objawienie to prorocza wizja nieuniknionej kary, ogromnej katastrofy oraz wielkiego powrotu dusz do Boga. Jest w nim mowa o m.in. białym kapłanie ginącym od kul z broni palnej i strzał z łuków, co część osób odnosi do nieudanego zamachu na św. Jana Pawła II z 13 maja 1981. Sam św. Jan Paweł II przypisywał swoje ocalenie wstawiennictwu Maryi. Pocisk, którym został raniony, przekazał jako wotum do sanktuarium fatimskiego. Został on umieszczony w koronie figury Matki Bożej z Fatimy.

Czwarte objawienie to wezwanie do modlitwy oraz pokuty za dusze cierpiące w czyśćcu.

Piąte oraz szóste objawienie było ponowieniem prośby o odmawianie różańca.

Cud Słońca

W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Potwierdzeniem nadprzyrodzonego charakteru objawień i orędzia, był nadal niewytłumaczalny cud słońca, który widziało kilkadziesiąt tysięcy ludzi – zarówno wierzący chrześcijanie jak i niewierzący, obojętni religijnie i wrogowie Kościoła. Świadkowie zebrani, aby zobaczyć szóste objawienie Matki Bożej, którego wiarygodność podważały świeckie media, relacjonowali nienaturalną według swej oceny aktywność słońca, m.in. jego wirowy ruch na niebie. Jak podają niektóre źródła, to zjawisko trwało 10 minut. Niebo pokryło wówczas się ciemnymi chmurami. Na zebranych spadł ulewny deszcz. Nagle pokazało się słońce, które zaczęło wirować po niebie. Ludzie zaczęli krzyczeć z przerażenia. Niektórzy zaczęli się głośno spowiadać ze swoich grzechów, sądząc, że „to jest koniec świata”. Wielu stało, lecz wielu klęczało i płakało, modląc się.

Orędzie z Fatimy

Orędzie z Fatimy to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. Ono było i jest ciągle aktualnym wezwaniem do nawrócenia i wiary w Boga w Trójcy Świętej Jedynego, który najpełniej objawił się w Jezusie Chrystusie. Przypomina podstawowe prawdy wiary: prawdę o niebie, czyśćcu i piekle, o rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii, o konieczności modlitwy (szczególnie różańcowej), postu, częstego przystępowania do sakramentu pokuty. Matka Boża wzywała do posłuszeństwa i wierności Magisterium Kościoła oraz Ojcu Świętemu. Przez objawienia fatimskie „Bóg chciał przypomnieć światu konieczność unikania grzechu i obowiązek zadośćuczynienia Bogu za grzechy przez modlitwę i pokutę” – napisała s. Łucja.

Sanktuarium Fatimskie

Sanktuarium Matki Boskiej Różańcowej w Fatimie powstało w odpowiedzi na prośbę Maryi, wyrażoną podczas szóstego objawienia. W 1919 r. w Cova da Iria, miejscu objawień z 1917 r., wybudowano kaplicę. Od tego czasu, w związku z nieustannie rosnącą liczbą przybywających tu pielgrzymów, Sanktuarium było wciąż rozbudowywane.

Zachęcamy do odwiedzenia strony Sanktuarium Fatimskiego http://www.santuario-fatima.pt/pl. Strona jest udostępniona także w języku polskim. Jest bogata w najnowsze informacje dotyczące obchodów jubileuszu, zdjęcia oraz filmy z Fatimy, posiada też treść objawień Matki Bożej, a także kamerę online z Kaplicy Objawień.

 

IMG 1255    

Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej

Nasza Fatimska Pani Różańcowa,

Ty zleciłaś nam,

poprzez troje pastuszków,

umiłowanie modlitwy,

zwłaszcza różańcowej,

a także zachęciłaś

do praktykowania ducha pokuty

jako środka do osiągnięcia

zbawienia wiecznego.

Prosimy Cię, wspomóż nas,

abyśmy żyjąc w duchu

wiernego posłuszeństwa

Twoim matczynym radom,

odnaleźli drogę do nieba

i składali godne zadośćuczynienie

za grzechy świata.

Amen.

 

 

Pielgrzymka na Warmię i Mazury

 

PIELG 4

fot. Jolanta Mazur-Kawarska 

 W dniach  5-7  maja 2017 r. grupa naszych parafian ( 68 osób) wyruszyła z księdzem Michałem Wąsem  na pielgrzymkę na Warmię i Mazury. Warmia pełna jest kościołów, pięknych przydrożnych kaplic i krzyży o wielkiej wartości artystycznej. W piękny poranek majowy z błogosławieństwem księdza Proboszcza Wojciecha Ciosmaka wyruszyliśmy autokarem w kierunku północno-wschodnich rubieży Polski. Z modlitwą na ustach animowaną przez księdza wikarego dość szybko dotarliśmy do Lubawy, gdzie mieści się jedno z najstarszych sanktuariów, które przyciąga pielgrzymów ufających opiece Maryi, wdzięcznych za doznane łaski. Tam uczestniczyliśmy we Mszy św. i modliliśmy się przed cudowną figurką Matki Bożej. Według legendy nad lipą rosnącą w gaju ukazała się jasność, po czym znaleziono figurę Maryi z Dzieciątkiem. Przeniesiono ją do kościoła w Lubawie, jednak w niepojęty sposób wracała na miejsce objawienia. Uznano to za znak, że wolą Matki Bożej jest umieszczenie Jej wizerunku w miejscu odnalezienia. Sanktuarium tonące w zieleni  było miejscem gościnnym i przyjaznym dla nas, sprzyjającym wewnętrznemu wyciszeniu i modlitwie. Wysłuchaliśmy tam historii kościoła farnego, historii miasta i zamku krzyżackiego, później biskupiego oraz historii kościoła w Lipach. Po Mszy św. w ramach czasu wolnego zwiedzaliśmy to urokliwe, usytuowane na wzniesieniach, miasto z wieloma zabytkami. Niebawem znaleźliśmy się na polu bitwy pod Grunwaldem, zatrzymaliśmy się przy pomniku czynu bitewnego, w dali podziwialiśmy ruiny kaplicy pobitewnej wzniesionej w rok po bitwie, która miała miejsce 15 lipca 1410 r. Następnie udaliśmy się do Mrągowa, gdzie zwiedzaliśmy miasto, by w godzinach wieczornych odpocząć na noclegu w Pieckach.
      Drugiego dnia zwiedzaliśmy Sanktuarium Matki Bożej w św. Lipce, tam wysłuchaliśmy koncertu organowego, by po nim uczestniczyć we Mszy św. w jezuickim kościele sanktuaryjnym. Potem zwiedzaliśmy miasteczko Reszel z  zabytkową zabudową, widzieliśmy kościół farny i zamek biskupów warmińskich. W Lidzbarku Warmińskim podążaliśmy śladami Ignacego Krasickiego i Mikołaja Kopernika, był także czas wolny i spacer po mieście. Duże wrażenie na nas zrobiło miejsce uwięzienia prymasa Stefana Wyszyńskiego w klasztorze w Stoczku Warmińskim oraz piękny obraz MB Królowej Polski.
        Trzeciego dnia wyruszyliśmy z noclegu w Pieckach w kierunku Mikołajek,  płynęliśmy statkiem wycieczkowym po Jeziorze Śniardwy. Zwiedziliśmy także Sanktuarium Maryjne w Gietrzwałdzie. W 1877 r. roku miało tam miejsce 160 objawień. Nie ominęliśmy cudownego źródełka z wodą, która jest źródłem wielu nawróceń i uzdrowień. Gietrzwałd stał się sławny dzięki Objawieniom Matki Bożej, które miały miejsce dziewiętnaście lat po Objawieniach w Lourdes i trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Głównymi wizjonerkami były: trzynastoletnia Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska. Matka Boża przemówiła do nich po polsku. Tam też uczestniczyliśmy we Mszy św.
     Radośni, pełni wrażeń, a przede wszystkim wzbogaceni duchowo, dziękując księdzu Michałowi za opiekę duszpasterską czekamy z niecierpliwością na owoce tej pielgrzymki i kolejne wyjazdy do miejsc świętych.

PIELG 1

PIELG2

PIELG3

 URODZINY  KS. MARKA NIEWIADOMSKIEGO 

DSCF8540a 

          2 maja 2017 r. swoje kolejne urodziny obchodził nasz wikary, ks. Marek Niewiadomski. Na uroczystej Eucharystii licznie zgromadzili się nasi parafianie, by wspólnie dziękować Bogu za dar posługi Solenizanta w Leśnym Zakątku Śląska, a także prosić o potrzebne łaski w kapłańskiej posłudze. Ksiądz Marek na początku Eucharystii przywitał przybyłych parafian oraz gości. Msza święta była koncelebrowana przez wszystkich naszych kapłanów przy asyście Służby Liturgicznej Ołtarza. Po uroczystym TeDeum przedstawiciele poszczególnych grup i parafian ustawili się, aby złożyć Solenizantowi swoje życzenia, to samo uczynił ks. Proboszcz W. Ciosmak, który życzył ks. Markowi odnalezienia planety, która będzie dłuższym przystankiem, także  błogosławieństwa Bożego, zdrowia i realizacji w kapłaństwie. 

 DSCF8519

DSCF8523

DSCF8526

DSCF8527

DSCF8533

DSCF8542a

MN

Odpust parafialny

     1 maja 2017 r. przeżywaliśmy nasz doroczny odpust parafialny. Rozpoczęliśmy świętowanie gromadząc się na Mszy św. Uroczystą sumę odpustową za parafian odprawił i słowo Boże wygłosił O. Mirosław Lipowicz CSsR - Redemptorysta z Krakowa, który w ubiegłym roku głosił u nas rekolekcje. O godz.16.00 –odbyły się uroczyste Nieszpory ku czci św. Józefa połączone z nabożeństwem majowym;. W homilii kaznodzieja wezwał nas do zawierzenia Bogu na wzór św. Józefa, wskazał na wartość pracy dla dobra wspólnego. O.Mirosław  zwrócił uwagę na to, że  ludzie  dbając i zabiegając o detale życia, ciągle nie mają czasu, a popadając w zniewolenie pracą zamykają się niczym w klatce. Wypełniając zadania naszego powołania: zadania piękne, trudne, wygodne czy przygniatające - choć nie wszystko może nam wyjść, ale jeśli będziemy wierni swemu powołaniu i będziemy traktować pracę jako dobro wspólne, to zwyciężymy. Odpustową Mszę św. zakończyła procesja Eucharystyczna z Najświętszym Sakramentem dookoła kościoła. W czasie liturgii i już po zakończeniu procesji dla parafian i zgromadzonych na placu przed plebanią księży zagrała orkiestra dęta. Na odpust przyjechali zaproszeni kapłani naszego dekanatu oraz księża pochodzący z naszej parafii

 DSC 0032o

DSC 0004o   DSC 0007o

DSC 0028oDSC 0037o

DSC 0027o  DSC 0020o

O godz. 16.00 - Uroczyste Nieszpory ku czci św. Józefa połączone 
      z nabożeństwem majowym;  o godz. 18.00 - Msza św. wieczorna  

 

Odpust 

 Resized Plakat kwiecien1 

 24 kwietnia – uroczystość św. Wojciecha

sw.Wojciech

W poniedziałek 24 kwietnia br. przypada uroczystość św. Wojciecha – głównego patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna. To także dzień imienin ks.Proboszcza Wojciecha Ciosmaka.

          Święty Wojciech – patron jednego i niepodzielonego Kościoła, patron Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna urodził się w 956 roku w czeskich Libicach. Był szóstym dzieckiem książęcej pary Sławnika i Strzyżysławy. Od dziecka przeznaczony do stanu duchownego w wieku 27 lat został mianowany biskupem Pragi. Do swojej biskupiej stolicy wszedł boso. W posłudze był gorliwy i bezkompromisowy. Nie troszczył się o siebie, większą część dóbr biskupich przeznaczał na ubogich, zaopatrując ich potrzeby, odwiedzając ich i pilnie słuchając. Odwiedzał też więzienia, a przede wszystkim targi niewolników. Praga leżała na szlaku ze wschodu na zachód i stąd dostarczano niewolników do krajów islamskich. Święty Wojciech miał mieć pewnej nocy sen, w którym usłyszał skargę Chrystusa: „Oto ja jestem znowu sprzedany, a ty śpisz?” Scenę tę przedstawia jedna z kwater Drzwi Gnieźnieńskich. Wojciech nawoływał też usilnie do przemiany życia i porzucenia złych obyczajów zarówno możnych, jak i duchowieństwo. Niezrozumiany i skonfliktowany z nimi wyjechał wraz ze swoim bratem przyrodnim Radzymem do Rzymu. Tam razem z nim wstąpił do klasztoru benedyktynów na Awentynie, posługując wśród braci zakonnych jako najmniejszy z nich. Po nakazanym przez papieża powrocie do Pragi i ponownym konflikcie z diecezjanami zdecydował się na wyjazd na misje. W drodze na północ do pogańskiego plemienia Prusów Wojciech gościł w Gnieźnie u księcia Bolesława Chrobrego, a następnie w Gdańsku, gdzie nauczał i chrzcił. Towarzyszył mu Radzym Gaudenty i subdiakon Benedykt Bogusza, który znał język plemienia Prusów i mógł służyć za tłumacza. Prusowie nie chcieli nawrócenia. Rankiem 23 kwietnia 997 roku po Mszy św. odprawionej przez Wojciecha Prusowie otoczyli misjonarzy. Zaczęto bić Wojciecha ubranego jeszcze w szaty liturgiczne i zawleczono go na pobliski pagórek. Tam pogański kapłan zadał mu pierwszy śmiertelny cios. Potem 6 włóczni przebiło jego ciało. Odcięto mu głowę i wbito ją na żerdź. Przy martwym ciele pozostawiono straż. W chwili zgonu Wojciech miał 41 lat..

najpiekniejsze zyczenia 0

yczenia 1 2017 1

 WCZ

DROGA KRZYŻOWA ULICAMI NASZEGO MIASTA

        W pierwszy piątek Wielkiego Postu  wierni naszej parafii uczestniczyli w Drodze Krzyżowej ulicami naszego miasta. Podobnie jak w latach poprzednich wzięło w niej wielu parafian, którzy  przeszli spod naszego kościoła  ulicą ks.Rogowskiego, ul. ks. Drozdka, ul. Żwirki i Wigury i ul. 1 Maja rozważając stacje drogi krzyżowej. Uroczystą procesję poprowadził ks. proboszcz Wojciech Ciosmak wraz z ks.M.Niewiadomskim i ks. Michałem Wąsem oraz ks. rekolekcjonistą o. Stanisławem Malinowskim ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF). Rozważania do Drogi Krzyżowej przygotowali:  wolontariusze Caritas, II - Czciciele Miłosierdzia Bożego, III - Ks. Michał; IV - Rodzina Radia Maryja, V - pielgrzymi Sanktuariów Maryjnych, VI - Franciszkański Zakon Świeckich, VII - Odnowa w Duchu Świętym, VIII - Żywy Różaniec, IX - młodzież z MOW-u, X - Ks. Marek, XI - młodzież, XII - Ministranci, XIII - Dzieci Maryi, XIV - Ks. Proboszcz.  Dla większości, nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest przede wszystkim okazją do głębokiej modlitwy oraz zastanowienia się nad sobą i swoim życiem. Na zakończenie Drogi Krzyżowej ks.proboszcz podziękował zgromadzonym za udział w nabożeństwie, podkreślał, że Wielki Post jest nam wszystkim bardzo potrzebny, ponieważ daje więcej możliwości i czasu, abyśmy zastanowili się nad tym, co jest najważniejsze w życiu chrześcijańskim. Dodał także, że nasze przejście z krzyżem między domami i ulicami było świadectwem dla innych i takim „przypomnieniem”, że trwa czas spowiedzi i odnowy, że zbliżają się piękne święta Paschalne.  Podziękował także policjantom i strażakom za zabezpieczanie trasy przejścia i zapewnienie bezpieczeństwa podczas przejścia wiernych ulicami naszego miasta. Obsługę techniczną  zapewnili ministranci i lektorzy, którzy nieśli krzyż  i pochodnie przy wielkim krzyżu. Wszystkim którzy włączyli się w jakikolwiek sposób w to nabożeństwo i wszystkim uczestniczącym składamy serdeczne "Bóg zapłać".
      Tym szczególnym nabożeństwem zbliżamy się do rozważania czasu Męki Pańskiej w Wielkim Poście.

DK1.1 

DK2

DK3

DK4.1

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE 

Ks. Stanisaw Malinowski MSF


     Przez ostatnie dni gościliśmy w naszej  parafii o. Stanisława Malinowskiego ze Zgromadzenia Świętej Rodziny (MSF), który głosił nauki rekolekcyjne dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Jak było?  Kto brał udział w rekolekcjach, doskonale wie. A kto nie brał – niech żałuje.Na pewno było warto.
                       Dziękujemy naszemu Księdzu Proboszczowi za zaproszenie Ojca Rekolekcjonisty.
Ks. Stanisław jest długoletnim kaznodzieją, od 11 do 14 marca br. prowadził lekcje, po których człowiek staje się lepszy.
Ksiądz rekolekcjonista zwrócił uwagę na  filary właściwego przeżycia okresu Wielkiego Postu: modlitwę, spowiedź i post. Niby banalne, co roku przypominane, a jednak to właśnie jest niezbędne do nawrócenia. Modlitwa - może warto w Wielkim Poście modlić się więcej i lepiej. Podjąć trud spotkania z Bogiem , adorację Jezusa w Najświętszym Sakramencie , odmówić  codziennie różaniec .
      Ksiądz Stanisław , by  nawoływał, by nie pozwolić zdeptać  swojej godności , by podjąć walkę o wartości, które przekazywali nam nasi rodzice i które są nakazami wiary. Prosił, by w każdej rodzinie budować  rodzinny NAZARET.  Za wzór do naśladowania postawił dzieci z Fatimy, które zawierzyły bezgranicznie  Maryi.
Dziękujemy  rekolekcjoniście za obnażanie naszych słabości, wad i zatwardziałości sumień, za słowa, które były zachętą do powstawania z upadków poprzez sakrament pokuty, do szczerego spojrzenia na własną duszę. Dziękujemy za słowa prawdy, które czasami były gorzkie, bo obnażały nasze słabości, wady i zatwardziałość sumienia; za słowa pełne otuchy i nadziei, bo mówiły, że nie ma takiej sytuacji gdy Pan Bóg odwraca się od człowieka; za słowa, które wzruszały, gdy dzieliłeś się z nami swoimi, i swoich bliskich, spotkaniami z Bogiem; i wreszcie za słowa, które zachęcały otwarcia się na Miłosierdzie Boże, za słowa zachęcające do częstego korzystania z Sakramentów Św. Dziękujemy za Dobrą Nowinę, którą nam głosił  podczas tych rekolekcji. Kolejne rekolekcje za nami i pojawia się pytanie - czy Wielki Post, który jest czasem pokuty, odwrócenia się od grzechu i ponownego nawrócenia, zmienił coś w twoim życiu?


         DSCF8301

       DSCF8300

      DSCF8299

      DSCF8298

      DSCF8297

PLAN  RW

Rozpoczął się I Synod Diecezji Gliwickiej.

W Gliwicach, 25.03.2017 r. odbyła się Msza święta w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w 25. rocznicę utworzenia diecezji gliwickiej.

Eucharystia w 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej i na rozpoczęcie pierwszego synodu rozpoczęła się od procesji z Centrum im. Jana Pawła II do kościoła katedralnego, gdzie sprawowana była Eucharystia pod przewodnictwem metropolity katowickiego abp. Wiktora Skworca. Obecni byli także wszyscy trzej biskupi gliwiccy: bp Jan Kopiec, bp senior Jan Wieczorek i bp senior Gerard Kusz. Z Opola przyjechali bp ordynariusz Andrzej Czaja, bp Rudolf Pierskała i bp Paweł Stobrawa, a z Katowic bp Marek Szkudło i bp Adam Wodarczyk.

W homilii bp Jan Kopiec przypomniał historię Kościoła na Śląsku, podkreślając jego szczególne znaczenie w posłudze dla miejscowej ludności oraz reorganizacji struktury kościelnej, dokonanej w 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.

Nawiązywał w niej także do odczytanego fragmentu Ewangelii o Zwiastowaniu. - W centrum staje dzisiaj bardzo ważna zapowiedź i bardzo ważne umocnienie: "Nie bój się Maryjo, znalazłaś łaskę u Pana" - mówił w rozważaniu. - Przyzwyczajeni jesteśmy do wykonywania bardzo wielu naszych zadań i to już od pokoleń, od wieków. Mamy wytyczony rytm zajęć, tworzymy sobie odpowiednie ramy naszego życia społecznego, politycznego, kulturowego, duchowego. Ale są pewne momenty w dziejach, w których następuje objawienie jakiegoś nadzwyczajnego przynaglenia, jakiegoś bardzo ważnego przesłania, z którym musimy iść dalej, wzmocnieni, ubogaceni, bardziej odważni, by osiągać jeszcze więcej niż dotychczas. To udziela się w dzisiejszym święcie - mówił.

Zachęcał równocześnie, by wzorem Maryi pokonywać lęk. - My wszyscy żyjemy na tym świecie różnego rodzaju obawami, trwogami, nie zawsze do końca spełnionymi naszymi nadziejami. Ale trzeba nam iść i trzeba nam ciągle wypatrywać tych możliwości, by jeszcze bardziej chcieć w świecie być współpracownikiem naszego Pana i Stwórcy, dzięki któremu życie na tej ziemi będzie bardziej znośne, bardziej ludzkie i prowadzące nas do ostatecznego celu - tłumaczył.

W 25. rocznicę ustanowienia diecezji gliwickiej, w Centrum Edukacyjnym im. Jana Pawła II odbyły się pierwsze uroczyste obrady synodu zainaugurowanego wcześniej w katedrze odczytaniem dekretu Biskupa Gliwickiego ogłaszającego otwarcie synodu.

W spotkaniu uczestniczyli biskup gliwicki Jan Kopiec oraz biskup senior Jan Wieczorek, a także metropolita katowicki abp Wiktor Skworc z biskupami pomocniczymi Markiem Szkudło i Adamem Wodarczykiem oraz biskup opolski Andrzej Czaja z biskupami pomocniczymi Rudolfem Pierskałą i Pawłem Stobrawą, którzy wcześniej brali udział w obchodach jubileuszu 25-lecia diecezji gliwickiej.

– To jest bardzo ważne doświadczenie Kościoła – powiedział biskup gliwicki Jan Kopiec o rozpoczynającym się synodzie. – Dzisiaj modne jest, żeby wszystko odbywało się demokratycznie, a przecież Kościół zna instytucje synodu i soboru od samego swojego początku. I wiemy, ile dobra z nich wynikało, jeśli przed oczami miał główny cel. A nie jest nim gadanie czy prezentowanie swojej wiedzy, ale pochylenie się nad Kościołem naszej diecezji.

Odniósł się do doświadczeń synodu w diecezji opolskiej i dwóch synodów, które w swojej historii ma archidiecezja katowicka. – Teraz Kościół gliwicki będzie mógł pewne kwestie dopowiedzieć – zauważył. – Nie chodzi o to, by ciągle szukać nowości, zaskakiwać, chcieć zabłysnąć, ale zastanowić się nad tym, co zrobić, aby to, co dobrego przejęliśmy z tradycji, dostosować do nowych warunków. To, co było 25 lat temu, dzisiaj w znacznym stopniu wymaga dopełnienia, dopowiedzenia, a nawet korekty. Zmieniają się pokolenia, warunki życia, zmienia się też sam Kościół – zauważył. – Najgorszą rzeczą byłoby, gdybyśmy trwali w beznadziei, która czasem się wkrada w nasze życie. Gorąco proszę, by był to synod, gdzie na pierwszym miejscu będzie Jezus Chrystus i Jego Kościół. Wykorzystajmy dobrze ten czas – apelował do członków synodu.

WC1

MW1

SD3

Droga Krzyżowa z pieśnią pasyjną

      W piątkowy wieczór 17 marca 2017 r. przed wieczorną Mszą św. w naszym kościele  członkowie chóru SONATA  akompaniowali  śpiewem  chóralnym  uczestnicząc w  rozważaniach Drogi Krzyżowej. Rozpamiętywanie męki Chrystusa, śmierci i zmartwychwstania  połączone z pieśnią pasyjną  w wykonaniu chórzystów nadały temu nabożeństwu wielkopostnemu specjalnego sensu i znaczenia. Droga krzyżowa jest to  nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym upamiętniające ostatnią drogę Jezusa Chrystusa z siedziby Piłata na Golgotę oraz ukrzyżowanie, śmierć i złożenie do grobu. Stacje drogi krzyżowej mają swą bogatą symbolikę. Z odprawianiem Drogi krzyżowej łączą się liczne odpusty, m.in. odpust zupełny.

Serdeczne Bóg zapłać  wszystkim członkom chóru Sonata oraz Pani dyrygent Iwonie Skop za  uświetnienie wielkopostnego nabożeństwa.

DSC 0031DK 
DSC 0033DK
DSC 0034DK

     BISKUP GLIWICKI    

 dnia 8 lutego 2017 roku     Nr  131/17/A 

DEKRET

BISKUPA GLIWICKIEGO

ZWOŁUJĄCY PIERWSZY SYNOD DIECEZJI GLIWICKIEJ

Na większą chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego, w dwudziestą piątą rocznicę utworzenia Diecezji Gliwickiej na mocy Bulli papieskiej Totus Tuus Poloniae Populus (25 marca 1992 r.), kierując się pragnieniem pogłębienia życia religijnego Ludu Bożego, jak również ujednolicenia prawa diecezjalnego Diecezji Gliwickiej, obejmującej wcześniej tereny diecezji katowickiej i opolskiej, oraz dostosowania niniejszego prawa do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 25 stycznia 1983 roku, niniejszym dekretem zwołuję Pierwszy Synod Diecezji Gliwickiej.

Uroczyste rozpoczęcie Synodu będzie miało miejsce 25 marca 2017 roku w czasie Mszy św. odprawionej o godzinie 10.30 w katedrze pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach. Do koncelebrowania Mszy Świętej zapraszam wszystkich kapłanów naszej Diecezji. Zapraszam także do wspólnej modlitwy w czasie Eucharystii wszystkich alumnów Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Opolu, osoby życia konsekrowanego, członków wspólnot i stowarzyszeń oraz wszystkich wiernych Diecezji Gliwickiej. Następnie w Centrum Edukacyjnym im. Św. Jana Pawła II w Gliwicach odbędzie się sesja otwierająca obrady synodalne, do udziału w której zapraszam wszystkich, którzy z mocy prawa kanonicznego (kan. 463 KPK) osobnym dekretem są powołani na Synod.

Aby Synod przyniósł oczekiwane owoce, zachęcam cały Lud Boży naszej Diecezji, do refleksji i modlitwy w tej intencji oraz do ofiarowania swoich cierpień i prac. Do szczególnej zaś aktywności zachęcam wszystkich, którym zostały w tym Synodzie powierzone szczególne zadania.

To wielkie dzieło pochylenia się nad Ludem Bożym Diecezji Gliwickiej zawierzam wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny i naszych Świętych Patronów Piotra i Pawła.

        ks. Sebastian Wiśniewski                                                                                Jan Kopiec                                                                                                                                                                               

     / Kanclerz  /                                                                                Biskup Gliwicki /

           

   

Sanktuaria na Warmii i Mazurach

5-7 maj 2017 r.

5 maj - piątek

5.00 – wyjazd Kościół w Jędrysku

Lubawa: zwiedzanie Rynek, 3 kościoły tzw. Fara, Jan i Barbarka, pozostałości      

murów obronnych, ruiny zamku biskupów chełmińskich, zespół     klasztorny bernardynów

Lipy: Sanktuarium Matki Boskiej Lipskiej, zwiedzanie Msza Św.

Mikołajki, zwiedzanie, rejs statkiem po jeziorze Śniardwy

19.30 – Piecki, Ośrodek Wczasowy, zakwaterowanie i obiadokolacja

6 maj - sobota

  7.30 – śniadanie

  8.00 - wyjazd

Św. Lipka: zwiedzanie Sanktuarium z przewodnikiem, koncert organów świętolipskich, Msza Św.

Stoczek Warmiński: Sanktuarium Warmińskie MB Pokoju, miejsce pobytu   (więzienia) przez rok Prymasa Stefana Wyszyńskiego

Lidzbark Warmiński: zwiedzanie Zamek Biskupów Warmińskich wraz z      przedzamczem, spacer po starym Mieście

19.30 – obiadokolacja

7 maj - niedziela

  8.00 – śniadanie

  8.45 – wykwaterowanie, wyjazd

Gietrzwałd, Sanktuarium Maryjne, Msza św., zwiedzanie z przewodnikiem,   cudowne źródełko

Grunwald, zwiedzanie ruiny kaplicy pobitewnej (z 1411 r.), Muzeum Bitwy pod Grunwaldem, Wzgórze Pomnikowe

ok. 22.30 przyjazd na miejsce

Cena: 400,00 zł / osobę

Cena obejmuje:

-         przejazd autokarem LUX z TV i WC

-         zakwaterowanie w pokojach typu studio (4 osobowe; wspólny przedpokój i łazienka, dwa pokoje 2-osobowe) lub domki typu BRDA (4 osobowe)

-         2 śniadania, 2 obiadokolacje

-         bilety wstępu na wszystkie w/w atrakcje

-         opieka pilota oraz przewodnika na miejscu

-         ubezpieczenie NNW

       

  Zbliża się 100 rocznica objawień fatimskich, już dziś zapraszamy do udziału 

w pielgrzymce do miejsca objawień w Fatimie, 

w którym Maryja przestrzegała świat i wzywała do nawrócenia

Na Maryjnym szlaku
Propozycja pielgrzymki dla osób chcących poznać wszystkie najważniejsze Sanktuaria Maryjne Europy. Trasa pielgrzymki umożliwia nawiedzenie   wspaniałych miejsc kultu Maryjnego, do których corocznie pielgrzymują miliony ludzi z całego świata.

Fatima 1

Fatima 2

Fatima 3

Fatima 4

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału pielgrzymce w 100 - rocznicę Objawień Fatimskich w 2017 roku!  Wraz z całym Kościołem chcemy być w tym mieście, gdzie 13 maja 1917 roku rozpoczęły się objawienia, których przesłanie jest wciąż aktualne. Program pielgrzymki kładzie szczególny nacisk na zwiedzanie miejsc związanych z tym wyjątkowym wydarzeniem, ale również pozwala poznać inne niezwykłe miejsca. 13- dniowa wyprawa na Półwysep Iberyjski umożliwia również nawiedzenie sanktuarium Hiszpanii – Santiago de Compostela.
Dlaczego warto wybrać się na pielgrzymkę?
Pielgrzymka to szczególny czas dla rozwoju duchowego i umocnienia wiary.
Nawiedzisz najważniejsze sanktuarium Portugalii – Fatimę.
Każdy uczestnik pielgrzymki ma zapewnioną opiekę duchową.
Będziesz mógł pomodlić się przy grobie św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostela.
Nawiedzisz ponad to: Sanktuarium Maryjne w La Salete oraz Sanktuarium w Lourdes.
Kilkugodzinny pobyt nad Oceanem Atlantyckim pozwoli Ci nabrać sił do dalszego zwiedzania.
Pielgrzymka to także doskonały czas na nawrócenie, walkę ze swoimi słabościami, rachunek sumienia czy dziękczynienie Bogu za doznane łaski. Wielu pielgrzymów doznaje szczególnych łask, dojrzalej rozumie prawdy wiary, odczuwa ogromną radość, doświadcza Bożego miłosierdzia.
Dlaczego należy być w Fatimie?
Fatima jest szczególnym miejsce kultu Matki Bożej, gdzie przybywa co roku ponad 5 milionów pielgrzymów z całego świata. W tym portugalskim mieście Matka Boża ukazywała się przez 6 miesięcy, poczynając od 13 maja 1917 roku. Świadkami objawień było troje pastuszków - Franciszek i Hiacynta Marto oraz Łucja dos Santos. W 1930 r. Kościół uznał objawienia za autentyczne. Orędzie z Fatimy, nazywane tajemnicami fatimskimi, to wezwanie do pokuty za dusze czyśćcowe, odmawiania różańca w intencji nawrócenia grzeszników oraz do modlitwy o pokój. 
Dlaczego w programie znajduje się Santiago de Compostela?
Santiago de Compostela - miejsce spoczynku św. Jakuba Apostoła już od średniowiecza jest jednym z najważniejszych świętych miejsc chrześcijaństwa obok Rzymu i Jerozolimy. Szczątki św. Jakuba zostały tam przeniesione z Jerozolimy w VII wieku i od tej pory Santiago de Compostela słynie z uzdrowień. Pielgrzymkę do tego miejsca od wieków podejmowano w celu odpokutowania grzechów. Nawiedzenie sanktuarium było i jest znakiem pragnienia przemiany życia.

 2017
            

Jesteśmy zaproszeni, by zatrzymać się pod krzyżem z Maryją.

Życie Maryi jest dla nas przykładem pielgrzymowania z wiarą przez życie. Ona trwała przy Bogu aż po krzyż. Popatrzmy na drogę wiary Matki Boga. Już moment samego zwiastowania był dla Maryi próbą wiary. Ona jednak umiała zgodzić się, że Bóg jest większy od Jej niepewności i duchowych rozterek.

Jesteśmy zaproszeni do tego, byśmy powrócili pod krzyż. – Drzewo Życia, na którym zawisło nasze Zbawienie – Jezus Chrystus. On nas zawsze wiedzie ku zmartwychwstaniu Razem z Maryją, naszą Matką, wejdźmy w tę błogosławioną chwilę, w której Bóg Ojciec wydał ludzkości swego Umiłowanego Syna i uczynił z Niego dar dla całego świata.

Pod krzyżem Jezusa  stoją  wszyscy ludzie oczekujący zbawienia, uczący się od Maryi, jak przyjmować wolę Ojca, który nieraz prowadzi nas przez bolesne i trudne doświadczenia. Powierzmy Jej wszystkie niepokoje, nadzieje i prośby, zwłaszcza tę najważniejszą, byśmy nigdy nie oddalili się od Jezusa, który jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem.

Decyzją Księdza Biskupa Gliwickiego  z dniem 30 sierpnia br. ks. Michał Wąs kończy posługę duszpasterską w naszej parafii. Został on skierowany do parafii w Bytomiu Miechowicach.

Księdzu Michałowi składamy serdeczne podziękowania za 3 lata posługi duszpasterskiej w naszej parafii. Widzieliśmy, jak wielkie było Twoje zaangażowanie w budowaniu naszej duchowej wspólnoty. W każdym Twoim geście, słowie i zachowaniu mogliśmy dostrzec Twoją żywą wiarę w Boga. Dziękujemy za każdą sprawowaną Eucharystię, za mądre i pouczające słowa, kierowane do nas w czasie homilii..Składamy serdeczne „Bóg zapłać” za czas poświęcony pojednywaniu nas z  Bogiem w sakramencie pokuty, za modlitwę, błogosławieństwo, udzielone sakramenty oraz za wszystkie łaski, które dzięki Twojej posłudze otrzymaliśmy od Pana. Życzymy, aby Chrystusowe kapłaństwo Księdza upływało według słów św. Jana Pawła II: „Ostatecznie zawsze potrzebny ludziom okaże się tylko kapłan świadom pełnego sensu swego kapłaństwa: kapłan, który głęboko wierzy, który odważnie wyznaje, który żarliwie się modli, który z całym przekonaniem naucza, który służy, który wdraża w swe życie program ośmiu błogosławieństw, który umie bezinteresownie miłować, który jest bliski wszystkim – a w szczególności najbardziej potrzebującym”. Niech Jezus Chrystus obdarza Cię swoim Błogosławieństwem oraz wytrwałością w dalszej posłudze kapłańskiej, Maryja Matka Kapłanów niech obdarza Cię swoją miłością, a nasz patron św. Józef i św. Jan Paweł II niech orędują za Tobą w niebie. Życzymy Tobie zdrowia, radości, życzliwych ludzi na Twojej dalszej kapłańskiej drodze, a także realizacji osobistych pragnień.

W tym miejscu chcielibyśmy z całego serca podziękować naszemu kapłanowi: ks. Wojciechowi Ciosmakowi za przewodzenie naszej pielgrzymce, za wszystkie modlitwy w autokarze i poza nim, za rozważania różańcowe, za niesamowity dar organizacji i przewodzenia wspólnocie, za spełnianie wszelkich naszych próśb, za ciepło, uśmiech i życzliwość, za to, że jak prawdziwy pasterz nie pozwolił się zgubić żadnej ze swoich owiec. Pod jego skrzydłami czuliśmy się bezpieczni. Dziękujemy także naszej Pani Przewodnik za przekazywanie nam tak wielu cennych informacji. Sam wyjazd do Fatimy był dla nas niesamowitą łaską. Możliwość modlitwy u stóp Matki Boskiej Fatimskiej, przed Jej obliczem ubogaciła nas wewnętrznie. Cieszymy się z tego niezmiernie i naszą radością oraz wspomnieniami dzielimy się z wami, członkami naszego Kościoła parafialnego.